دره ای که به شیطان معروف است


دکتر رضا عسگری
نویسنده کتاب های ناشناخته های گردشگری ایران

هولاکو خان مغول برای تصرف قلاع اسماعیلیان نیروهای زیادی از اطراف به سمت الموت روانه کرد اما مغول ها جنگ جویان دشت و بیابان بودند، نه کوهستان. بالاخره پس از محاصره طولانی و خیانت بعضی از نیروها، قلعه گازرخان؛ مرکز فرماندهی حسن صباح را سرنگون کرد اما نیروهای اساعیلیان ضمن پراکنده شدن به قلاع دیکر الموت پناه بردند.
یکی از این قلعه ها قلعه اندج  بود که مسیری سخت و ناهموار، صعب العبور و مسیر گذر از دره ای عمیق و زیبا ولی ترسناک بود.
الین وسکو در کتاب معروف هود به نام دره شیطان درباره سر گذشت و خاطرات هولاکو خان چنین نوشته است: نیروهای مغول تنگه به تنگه و ده به ده به دنبال یاران دوخیت(نیروهای دشمن) بودند و به دره ای وحشتناک رسیدند که گویا در آن چشم های زیادی نظاره گر آنان بود. شیشه های سنگی که اسماعیلیان درون شیارها گذاشته تا دشمن را فریب و‌ شب مانند چشم و روز در هنگام برداشت. دستشان درون شیارها گیر کرده و همان زمان باران تیر و سنگ از بالا بر سر آنان می ریختند.
صدای مهیب و دردناکی درون دره می پیچید که هر جنبنده ای را به ترس وا می داشت. از تنیدن صدا درون پوست بزکوهی و صدایی هو مانند. به هر حال هولاکو‌خان از تصمیم برای گذشتن از این دره و‌ تنگه منصرف و نام آن را pesagej یا دره شیطان گذاشت. قلعه اندج و مدافعانش با محاصره طولانی ونرسیدن آذوقه و راه بلدی از طریق تنگه اوزی کش فتح شد اما دره شیطان هیچ وقت توسط مغولان فتح نشد.

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید