البرز برای کودکان کار، پیشانی بلند نیست؛

مثلثی بدون راهکار شفاف

  • یکشنبه, 03 تیر 1397 10:31

!

الهام آمرکاشی

 

جامعه کنونی را درون محفظه ای تصور کنید که انواع و اقسام اَشکالِ هندسی را در خود جای داده؛ مربع- دایره- مثلث و ...

درون این محفظه، یک خطِ اصلی را بستر جامعه فرض کنید. حتی برای اَشکال دایره مانند نیز، خط اصلی که بستر جامعه را شکل می دهد، می توان قطر دایره را در نظر گرفت.

در این میان، بعضی کاراکترها مثلثی شکل قرار گرفته اند؛ مانند مثلثِ کودک کار. یک خط اصلی، بستر جامعه؛ یک خط، کودک و خط سوم، کار.

این سه واژه را به صورت فرضی، بر روی خط ها تجسم کنید و نقطه چین مانند، به هم وصل کنید. هرگونه مثلثی به دست بیاورید در بطن مفهوم، تأثیر چندانی ندارد، چرا که وقتی در بطن جامعه، دونقطه از این مثلث در فاصله ای نزدیک به هم در یک خط، اجتماع کنند و "کودک کار"، شکل بگیرد، بی تردید اغتشاشی برپا می شود از تلاقیِ آنچه به هم ربط ندارد و به هم اتصال پیدا کرده است.

بسیاری از شهرهای جامعه کنونی با این مثلث درگیر هستند و البرز با گستردهء چندمیلیون نفری، ازدحامی از کودکان کاری را در خود جای داده که کمتر استانی در کشور اینچنین بر سر چهارراه های خود با این آسیب، مواجه است.

کودکانی که گل می فروشند، فال در دست دارند وَ آنان که غم از سر و کول شان بالا می رود و اسپندهایشان را می خواهند خرجِ چشم نخوردن های شادیِ مردم کنند؛ فرقی نمی کند از کدام دسته از مشاغلِ خیابانی باشند، دیدن چنین صحنه هایی، به جد آسیب اجتماعی محسوب می شود که نیاز به رسیدگی دارد.

متأسفانه بسیاری از افراد به این قشر، لقبِ مزاحمان خیابانی می دهند، فارغ از این مبحث که به گفتهء عضو هیأت علمی دانشگاه علوم بهزیستی، فعالیت 86 درصد از کودکان کار برای تأمین معاش خانواده است که حدود 30 درصد پدران آنها بیکارند؛ 17 درصد اعتیاد دارند و یا بخشی از آنها مراحل ترک اعتیاد را می گذرانند.

حالا چه فرقی می کند، بومیِ استان باشند یا اتباع بیگانه که به گفتهء معاون برنامه‌ریزی، اداری و مالی فرمانداری شهرستان کرج، طبق آمارهای اعلام‌شده ۷۰ درصد کودکان کار در کلان‌شهر کرج از اتباع بیگانه هستند. اما چیزی که اصلِ ماجرا را تغییر نمی دهد، هویت کاری است که فرسنگ ها با پیش زمینهء کودکی تفاوت دارد و هیچ قرابتی میان کار و کودک وجود ندارد.

بنا به تعریفِ انجمن حمایت از کودکان کار و خیابان، "کودکان کار به کودکان کارگری گفته می‌شود که به صورت مداوم و پایدار به خدمت گرفته می‌شوند که این امر آنها را در بیشتر اوقات از رفتن به مدرسه و تجربۀ دوران کودکی بی‎بهره می‌سازد و سلامت روحی و جسمی آنها را تهدید می‌کند. کارکودک نزد بسیاری از کشورها و سازمان‌های بین‌المللی فعالیتی استثماری تلقی می‌شود" و با توجه به این تعریف، هنوز راهکارِ شفافی برای این کِدِریِ مات و مبهوت شهر، وجود ندارد.

در مادۀ 3 پیمان نامۀ حقوق کودک آمده: "درهر اقدامي بايد منافع عاليه كودك مورد توجه قرار گيرد در صورتي كه والدين يا سرپرستان كودك در اين زمينه كوتاهي كنند، دولت ها بايد حمايت و مراقبت لازم را از كودكان به عمل آورد" که خوشبختانه در این راستا، مهدی جوهری- معاون پیشگیری از وقوع جرم دادگستری استان البرز از کلیدخوردنِ طرح ساماندهی کودکان کار در البرز خبرداد و با اشاره به اینکه بررسی شرایط کودکان کار اعم از داشتن یا نداشتن سرپرست در دستور کار قرار خواهد گرفت، افزود: تعیین و تکلیف کودکان کار ایرانی در اولویت قرار دارد.

امیدواریم با کلید خوردنِ این طرح و با توجه به ماد‏ه‏‌ 79 قانون کار که در آن صریح گفته شده است که ﺑﻪ ﮐﺎر ﮔﻤﺎردن اﻓﺮاد ﮐﻤﺘﺮ از 15 ﺳﺎل ﺗﻤﺎم ﻣﻤﻨﻮع اﺳﺖ؛ مسئولین استانی بر این موضوع، بی اعتنا نباشند و اقداماتی که در پسِ صبحانه های کاری و جلسات پی در پی در این موضوع، مورد بررسی قرار می دهند را به سهولت، پشت روزهای متمادیِ سکوت، قرار ندهند.

قابل ذکر است که در سال 1372، دولت ایران پیمان نامه‌ جهانی حقوق کودک را امضا کرد و تعهدات مربوط به کودکان کار و خیابانی را به صراحت پذیرفت و اقداماتی اساسی در این میان از جمله تأسیس مرجع ملی حقوق کودک تحت نظارت وزارت دادگستری در دی ماه 1388 انجام شد که براین اساس، حرکت جدی در این مسیر از الزاماتی است که انتظار می رود در استان البرز نادیده گرفته نشود.

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

  • آخرین ویرایش در یکشنبه, 03 تیر 1397 10:31
  • اندازه قلم