اگر "ریزش مو" دارید، بهتر است با پزشک خود صحبت کرده و مشکل را ریشه‌ای حل کنید. اما درمان‌های طبیعی زیر نیز به رشد سالم موهایتان کمک خواهد کرد.

 فارغ از هرگونه سبک زندگی همیشه از "مو" و مشکلات آن از جمله "ریزش مور" رنج خواهید برد. احتمالا برای جلوگیری از ریزش مو به راه‌ها و روش‌های مختلفی پناه برده باشید و چه بسا هزینه‌های زیادی هم در این مورد کرده باشید. اما راههای جلوگیری از ریزش مو مانند استفاده از "شامپو ضد ریزش مو" اغلب شیمیایی بوده که یا تاثیری ندارند و یا تاثیر بسیار کم و موقتی دارند. بنابراین بهترین کار این است که برای تقویت موی سر از روش‌های طبیعیِ "درمان ریزش مو" استفاده کنید. حتی اگر به فکر "کاشت مو" یا "پیوند مو" هم افتاده‌اید، باز بهتر است برای تاثیر بهتر از مواد طبیعی استفاده کنید زیرا ترکیبات آن‌ها به شکلی است که موجب تقویت ریشه‌های می‌شود.

ریزش مو دلایل بسیار زیادی دارد و هم زنان و هم مردان دچار آن می‌شوند. البته استرس و اضطراب ناشی از جستجو برای پیدا کردن "دارو برای ریزش مو" خود می‌تواند از جمله عوامل تشدید ریزش مو باشد. این مشکل به ندرت در کودکان پیش می‌آید، اما غیرممکن نیست. برای ریزش مو چه باید کرد؟

قصد داریم بهترین روش‌های طبیعی درمان ریزش مو را به شما معرفی کنیم. برای تقویت و ترمیم مو کافی است موارد زیر را استفاده و در رژیم غذایی‌تان بگنجانید.

1. روغن جوجوبا
پوست سری که خشکی سخت و طولانی‌مدتی را تجربه کرده معمولاً شوره می‌زند، درخشش موها کم می‌شود و ریزش مو افزایش می‌یابد. یکی از راه‌های طبیعی برای درمان ریزش، روغن جوجوباست تا فولیکول‌های مو را مرطوب کرده و موها سالم‌تر و قوی‌تر شوند. این روغن به بازسازی سریع سلول‌های مو کمک می‌کند و خوشبختانه پس از شستن سر چربی‌اش در سر باقی نمی‌ماند. چند قطره از روغن را روی دستتان بریزید و ریشه موها را با آن ماساژ دهید. بعد از ده تا پانزده دقیقه سرتان را با شامپو یا نرم‌کننده بشورید.

ریزش مو


2. آلوئه ورا
آلوئه ورا یک درمان خانگی شگفت‌انگیز برای درمان ریزش مو است. آلوئه ورا پوست سر آسیب‌دیده را درمان کرده و محیطی سالم برای رشد سلول‌های مو ایجاد می‌کند. همچنین چربی پوست سر را تمیز می‌کند. چربیِ فولیکول مو جلویِ رشد مو را می‌گیرد. برای استفاده مؤثر از این درمان خانگی، تنها کافی است ژل طبیعی آلوئه ورا را مستقیم به پوست سرتان زده یا از یک شامپوی آلوئه ورا استفاده کنید.

3. ریشه شیرین‌بیان
ریشه شیرین‌بیان در درمان طبیعی ریزش مو فواید زیادی دارد. این ماده به کاهش خشکی و تحریک پوست سر کمک می‌کند. اما مهم‌تر از همه، ریشه شیرین‌بیان منافذ سر را باز و فولیکول‌های مو را تقویت می‌کند که دلیل اصلیِ ریزش مو است. برای سریع‌ترین نتیجه، هر هفته مقداری به پوست سرتان بزنید و یا از چای شیرین‌بیان استفاده کنید.

ریزش مو


4. آب پیاز
مجله پوست نتایج مطالعه‌ای را منتشر کرد که آب پیاز در رشد مو تأثیر بسزایی دارد. 23 نفر روزی دو بار و به مدت شش هفته آب پیاز را به پوست سرخود زدند که 20 نفر نتایج قابل قبولی دریافت کردند. پیاز از گذشته یکی از راه‌های طبیعیِ درمان ریزش مو بوده است. زیرا گوگرد موجود در پیاز به افزایش گردش خون و رشد کلاژن کمک می‌کند و خواص ضد باکتری دارد که عفونت‌های پوست سر را درمان هم می‌کند. آب پیاز را به پوست سرخود بمالید و پانزده دقیقه صبر کنید. سپس با شامپوی معمولی سرخود را بشورید.

5. روغن رزماری
رزماری خواص ضدعفونی قوی‌ای دارد که به درمان شوره سر، پوسته‌پوسته شدن و عفونت کمک می‌کند که همه این‌ها ریزش مو را درمان می‌کند. اگر از روغن رزماری مستقیماً استفاده شود، محرکی قوی برای رشد مو خواهد بود. طبق مجله بین‌المللی بیوتکنولوژی، روغن رزماری یک ضد باکتریِ قوی است و خواص آنتی‌اکسیدانی دارد که هر دو مورد تأثیر قابل‌توجهی در رشد مو دارند.

ریزش مو


6. سیر
در مطالعه‌ای در سال 2007 محققان و متخصصان پوست فهمیدند که استفاده از ژل سیر در ناحیه‌هایی که دچار ریزش شده‌اند به همراه درمان استروئید در رشد مجدد مو تأثیر بیشتری دارد و بعلاوه، هر مویی که در تماس با آن قرار بگیرد را نیز تقویت می‌کند. سیر هم مانند پیاز سرشار از مواد معدنی و ویتامین است که به طور طبیعی ریزش مو را کم می‌کنند.

7. نارگیل
یکی از دلایلی که شامپوهای نارگیل زیادی وجود دارد همین است. نارگیل به داشتن خواص مرطوب‌کننده قوی شهرت دارد. در ضمن، یکی از دلایل اصلیِ ریزش مو پوست سر خشک است. برای جلوگیری از ریزش مویِ ناشی از خشکی و سالم‌سازی فولیکول‌های سر، هرروز ده دقیقه روغن نارگیل را به ریشه موهای خود بمالید.

8. سرکه سیب
علاوه بر آسیب ناشی از خشکی، ریزش مو ممکن است به دلیل فولیکول‌های مسدود شده باشد. زمانی که فولیکول‌ها مسدود شوند و چربی به آن‌ها نرسد، باکتری‌ها تجمع می‌کنند و روغن‌های سالم کم می‌شوند و منجر به ریزش مو و حتی طاسی می‌شود. برای رفع فولیکول‌های مسدود، پوست سرتان را با ترکیبی از آب و سرکه سیب بشورید. این درمان خانگی در باز کردن منافذ و رشد مجدد مو معجزه می‌کند. این‌یکی از مزایای شگفت‌انگیز سرکه سیب است.

ریزش مو


9. فلفل هندی
یکی از راه‌های متوقف کردن ریزش مو، تحریک گردش خون در پوست سر است و هیچ‌چیز بهتر از فلفل هندی این کار را نمی‌کند. این نوع فلفل دارای کپسایسین است که جریان خود را بسیار تند می‌کند (و آن حس سوزن‌سوزن شدن که احتمالاً قبلاً تجربه کرده‌اید). دستورالعمل‌هایی برای درست کردن ماسک پیداکرده و در آن از فلفل هندی استفاده کنید.

10. روغن گلرنگ
در کنار روغن رزماری و جوجوبا، روغن گلرنگ نیز فولیکول‌های خشک‌شده را تقویت کرده و با شوره سر مبارزه می‌کند. این ماده به عمق پوست سر نفوذ کرده و فولیکول‌ها و سلول‌ها ر تقویت می‌کند. کافی است به‌سادگی آن را به پوست سرتان ماساژ دهید. بلافاصله درخشش و بهبود رشد مو را خواهید دید.

ریزش مو


11. تخم مرغ
گرچه ممکن است این روش اندکی غیر جذاب به نظر برسد، اما ماسک موی تخم‌مرغی یکی از درمان‌های طبیعیِ ریزش مو است که واقعاً جواب می‌دهد. تخم‌مرغ به دلیل سطح بالای پروتئینی که دارد، به رشد مو کمک می‌کند. هفتاد درصد مو از کراتینِ پروتئین تشکیل‌شده است، بنابراین تعجبی نیست که چرا این‌قدر تخم‌مرغ برای رشد مو مفید است. یک عدد تخم‌مرغ و یک قاشق غذاخوری روغن‌زیتون را به هم مخلوط‌کنید. بعد از شستن سر با شامپو، ماسک را به موهای خیس خود بزنید و حداقل ده دقیقه صبر کنید. زمانی که کاملاً خیس خورد و جذب شد، با شامپو نرم‌کننده بشورید و شستشو دهید.


فرادید

استخوان ها بیشترین میزان کلسیم مورد نیاز شما را پیش از 30 سالگی جذب می کنند، اما پس از 40 سالگی روند از دست دادن این ماده معدنی مهم به تدریج آغاز می شود.

آیا تا به حال به این فکر کرده اید که پس از عبور از مرز 40 سالگی به چه مواد مغذی نیاز دارید؟ پس از 40 سالگی، توجه به مقدار ویتامین ها، مواد معدنی و مواد مغذی مصرفی اهمیت بیشتری می یابد.

اگر توجه کافی به مواد مغذی مصرفی خود نداشته باشید، احتمال مواجهه با تغییراتی منفی مانند از دست دادن توده عضلانی، آهنگ کند سوخت و ساز، و خطر ابتلا به بیماری های قلبی بیشتر می شود.

ویتامین B12

ویتامین B12 به طور طبیعی در محصولات حیوانی یافت می شود. این ماده مغذی برای عملکرد درست مغز، خون، و سیستم عصبی ضروری است. کمبود این ویتامین می تواند زمینه ساز شرایط زیر شود:

ضعف عمومی

بی اشتهایی

کاهش وزن

کم خونی مگالوبلاستیک

در شرایط عادی، انسان از یک رژیم غذایی متعادل و متنوع به میزان کافی ویتامین B12 دریافت می کند.

با این وجود، پس از 40 سالگی، کاهش اسید هیدروکلریک در معده موجب بروز مشکلاتی در جذب آن می شود. از این رو، بسیاری از افراد مسن باید از طریق غذاهای غنی شده یا مکمل های غذایی این کمبود را جبران کنند.

کلسیم

کلسیم یک ماده معدنی مهم است که در مواد غذایی مانند شیر، پنیر، و دیگر محصولات لبنی یافت می شود.

کلسیم یکی از عناصر کلیدی برای حفظ سلامت و استحکام استخوان هاست. افزون بر این، کلسیم در گردش خون، تعادل سیستم عصبی، و انقباض عضلانی نیز نقش دارد.

بر همین اساس، کمبود کلسیم می تواند به بیماری هایی مانند پوکی استخوان و نرمی استخوان منجر شود.

استخوان ها بیشترین میزان کلسیم مورد نیاز شما را پیش از 30 سالگی جذب می کنند، اما پس از 40 سالگی روند از دست دادن این ماده معدنی مهم به تدریج آغاز می شود.

بر همین اساس، برای پیشگیری از ابتلا به پوکی استخوان و دیگر بیماری های استخوانی، توجه به میزان کلسیم مصرفی اهمیت دارد.

ویتامین D

ویتامین D به راحتی و از طریق قرار گرفتن پوست در معرض نور خورشید و همچنین مصرف مواد غذایی مانند تخم مرغ و شیر تامین می شود. این ویتامین برای جذب کلسیم در بدن ضروری است زیرا در رشد اسکلتی نیز نقش دارد.

جذب ضعیف ویتامین D می تواند به دیابت، ام اس، بیماری قلبی عروقی، و بیماری های مزمن منجر شود.

از آنجایی که توانایی پوست برای جذب ویتامین D با افزایش سن کاهش می یابد، خطر مواجهه با سطوح کم این ویتامین پس از 40 سالگی افزایش می یابد.

اگر نمی توانید ویتامین D مورد نیاز بدن خود را از طریق قرار گرفتن در معرض نور خورشید تامین کنید، مصرف مواد غذایی حاوی این ماده مغذی و یا مکمل ها را مد نظر قرار دهید.

پتاسیم

پتاسیم برای برخی عملکردهای عضلانی پایه و سیستم عصبی نیاز است. اگر پس از 40 سالگی به میزان کافی پتاسیم مصرف نکنید ممکن است با علائمی مانند موارد زیر مواجه شوید:

دردهای عضلانی

ضعف عضلانی

کم آبی بدن

گرفتگی های عضلانی

اسهال

یبوست

بیماری های عصبی‌عضلانی

برای حصول اطمینان از مصرف پتاسیم به میزان کافی، دنبال کردن یک رژیم غذایی متعادل و متنوع که شامل مغزهای خوراکی، قهوه، شکلات، و سبزیجات برگدار سبز می شود، اهمیت دارد.

البته به خاطر داشته باشید که سطوح بیش از حد پتاسیم در بدن می تواند موجب شکل گیری برخی عوارض برای قلب و دستگاه گوارش شود. اگر قصد دارید از مکمل های پتاسیم استفاده کنید، ابتدا با پزشک خود مشورت کنید.

منیزیم

منیزیم یک ماده معدنی کلیدی است که به عنوان تنظیم کننده فشار خون عمل می کند. همچنین، این ماده مغذی در تولید انرژی و جذب کلسیم و دیگر واکنش های متابولیک ضروری نقش دارد.

از آنجایی که منیزیم بخشی از کلروفیل است، شما می توانید این ماده مغذی را در سبزیجات برگدار سبز، غلات پالایش نشده، حبوبات، مانند سویا یا لوبیاها، و گردو بیابید.

شما باید مواد غذایی که منبع خوبی برای منیزیم هستند را در رژیم غذایی خود بگنجانید. اگر رژیم غذایی نمی تواند سطوح منیزیم مورد نیاز شما را تامین کنید، استفاده از مکمل منیزیم را مد نظر قرار دهید.

امگا-3

اگرچه اسیدهای چرب امگا-3 نه ویتامین و نه ماده معدنی هستند، اما افزودن آنها به رژیم غذایی، به ویژه پس از 40 سالگی برای حفظ سلامت بدن اهمیت دارد.

امگا-3 به روش های زیر به دست می آید:

حیوانات: از روغن ماهی و روغن کریل

سبزیجات: از گیاهانی مانند بذر کتان، دانه های چیا، دانه های شاهدانه و روغن سویا

مصرف این مواد مغذی به شما در کنترل فشار خون و کاهش سطوح کلسترول بد (LDL) کمک می کند.

امگا-3 در حفظ عملکرد حافظه و عملکرد کلی مغز نیز نقش دارد.

 

به خاطر داشته باشید که همواره مصرف ویتامین ها و مواد معدنی از طریق مواد غذایی سالم و یک رژیم غذایی متعادل در مقایسه با مصرف مکمل ها گزینه بهتری محسوب می شود. دنبال کردن یک سبک زندگی سالم شما را برای تغییرات پیش رو در زندگیتان آماده می کند.

 عصر ایران
 

کلسیم یکی از عناصر بدن است که در صورت کمبود می تواند مشکلات و خطرات ناگواری در پی داشته باشد یکی از عوارض کمبود کلسیم نرم شدن استخوان هاست. اما از کجا بفهمیم کمبود کلسیم داریم؟ ما در این مقاله به شما علائم کمبود کلسیم را می گوییم.

از کجا بفهمیم کمبود کلسیم داریم؟

اگر می خواهید بدانید که از کجا بفهمیم کمبود کلسیم داریم، حواستان باشد نشانه‌هایی وجود دارند که به شما هشدار می‌دهد باید مصرف کلسیم را در رژیم غذایی خود افزایش دهید. بنابراین چنانچه دچار درد و گرفتگی عضلات شده‌اید، دست‌ها و پاهایتان سوزن سوزن می‌شود یا بی‌حس است و با شکستگی‌های مکرر دست و پا روبه‌رو هستید، باید مصرف مواد غذایی حاوی کلسیم را افزایش دهید.البته چنانچه نشانه‌ها شدیدتر است یا مدت زمانی طولانی ادامه پیدا می‌کند، مراجعه به پزشک را نیز فراموش نکنید.

مواد غذایی حاوی کلسیم

وقتی صحبت از مصرف مقدار کافی کلسیم می‌شود، اغلب مردم به یاد قرص‌ها و مکمل‌های کلسیم می‌افتند. در حالی که باید بدانیم به راحتی می‌توان با افزودن مقدار کافی مواد غذایی حاوی کلسیم مشکل را برطرف کرد.

با این‌که همه می‌دانند شیر یکی از بهترین منابع کلسیم است، اما آیا می‌دانید ماست ۳۰ تا ۴۰ درصد بیشتر از شیر کلسیم دارد؟ البته علاوه بر شیر و ماست و دیگر محصولات لبنی، سبزیجات سبزرنگ مانند بروکلی و اسفناج نیز حاوی مقدار مناسبی کلسیم است.

بنابراین با افزودن این مواد غذایی به رژیم غذایی خود ـ البته در کنار مصرف شیر ـ می‌توانید احتمال کمبود کلسیم و در نتیجه ابتلا به بیماری‌های مختلف را کاهش دهید

انجام آزمایش خون به صورت منظم برای بررسی کمبود مواد مغذی اهمیت دارد. به طور همزمان، شما می توانید از آینه برای تشخیص ابتلا به برخی کمبودهای مواد مغذی استفاده کنید.

زمانی که بدن با کمبود برخی مواد مغذی مواجه است، تغییراتی در صورت رخ می دهند. در ادامه با برخی از این کمبودها که خود را در صورت انسان نشان می دهند، بیشتر آشنا می شویم.

کمبود ویتامین C

ویتامین C نقشی کلیدی در بدن انسان ایفا می کند. این ماده مغذی سیستم ایمنی بدن انسان را تقویت می کند، به بهبودی زخم ها کمک می کند و سلامت استخوان ها را حفظ می کند.

بنابر گزارش کلینیک مایو، کمبود شدید ویتامین C می تواند موجب خونریزی لثه شود. البته نباید نگران خونریزی اندک پس از مسواک زدن یا استفاده از نخ دندان باشید. زنگ هشدار زمانی به صدا در می آید که لثه های شما بسیار حساس شده اند. از دیگر نشانه های کمبود ویتامین C می توان به آهنگ کند بهبودی زخم ها، خشکی مو، و ظهور لکه های قرمز روی پوست اشاره کرد.

اگر با این نشانه ها مواجه هستید، می توانید افزایش مصرف میوه ها، سیب زمینی، توت ها، فلفل ها، بروکلی، اسفناج، و همچنین در صورت نیاز مصرف مکمل ویتامین C را مد نظر قرار دهید. مقدار مصرف توصیه شده روزانه برای ویتامین C برای زنان 75 میلی گرم و برای مردان 90 میلی گرم است. البته این مقادیر حالت حداقلی دارند و در صورت مصرف بیشتر نیز با مشکل مواجه نمی شوید.

کمبود ید

دریافت ید ناکافی می تواند موجب پف کردن چشم ها شود. از سوی دیگر، پژوهش ها مصرف بیش از حد ید را با کم کاری تیروئید پیوند داده اند.

از دیگر نشانه های کمبود ید می توان به ناخن های شکننده و پوست خشک اشاره کرد و همچنین افراد مبتلا به این شرایط ممکن است به راحتی وزن اضافه کنند.

شما می توانید چشم های پف کرده و دیگر علائمی که به آنها اشاره شد را در صورت مصرف مواد غذایی حاوی ید، مانند کرنبری، کلپ (یک نوع گیاه دریایی)، لوبیا سفید، توت فرنگی و ماست بهبود ببخشید.

کمبود امگا-3

خشکی و پوسته پوسته شدن پوست به ویژه در فصل زمستان عادی است. اما اگر پوست شما خشک‌تر از حد عادی شده است، این می تواند نشانه ای از مصرف ناکافی اسیدهای چرب امگا-3 باشد. کمبود اسیدهای چرب امگا-3 می تواند حتی میزان چین و چروک روی صورت را افزایش دهد.

از جمله منابع خوب برای اسیدهای چرب امگا-3 می توان به ماهی های چرب، بذر کتان، دانه های چیا، و گردو اشاره کرد.

کمبود آهن

لب های رنگ پریده یکی از نشانه های شناخته شده کمبود آهن است. از دیگر نشانه های این شرایط می توان به خستگی، سرماخوردگی های مکرر، ریه های دردناک و احساس درد در زبان اشاره کرد.

کمبود ریبوفلاوین نیز می تواند خود را در لب ها نشان دهد. این کمبود احساس درد و ترک خوردگی لب ها را موجب می شود. خوشبختانه می توانید این ماده مغذی را از منابع غذایی مانند ماهی سالمون، بروکلی، پنیر و بادام تامین کنید.

از منابع خوب برای آهن نیز می توان به حبوبات، مغزهای خوراکی، اسفناج، و مکمل های آهن اشاره کرد.

کمبود ویتامین B7 (بیوتین)

شرایط مو می تواند اطلاعات بسیاری را درباره وضعیت سلامت شما در اختیارتان قرار دهد. موی خشک یا نازک می تواند به معنای کمبود بیوتین باشد. بنابر نتایج یک پژوهش، از هر ده زنی که ریزش مو را تجربه می کردند، چهار نفر از آنها کمبود بیوتین داشتند.

شما می توانید بیوتین مورد نیاز خود را از طریق مصرف بادام، جو دوسر، تخم مرغ، غلات کامل و مکمل ها تامین کنید.

کمبود ویتامین B12

کمبود ویتامین B12 در میان گیاهخواران و وگان ها شایع است، زیرا این ویتامین به طور معمول در محصولات غذایی حیوانی یافت می شود. کمبود این ماده مغذی می تواند موجب رنگ پریدگی پوست شود.

از دیگر نشانه هایی که باید مد نظر قرار دهید می توان به خستگی، کاهش اشتها، تنگی نفس و اسهال اشاره کرد.

اگر قصد دارید کمبود ویتامین B12 را درمان کنید باید مصرف ماهی، گوشت قرمز بدون چربی، پنیر، ماست و غلات صبحانه غنی شده را مد نظر قرار دهید. اگر گیاهخوار یا وگان هستید می توانید از مکمل ویتامین B12 استفاده کنید.