پیام آشنا: نسترن کیوان‌ پور
 
 
در تحریریه روزنامه که کار کنی تعطیلاتت برعکس است. جمعه ‌ها یا روزهای تعطیلِ رسمی که همه نشسته ‌اند توی خانه، تو باید بروی سرِ کار که روزنامه‌ روزِ بعد را آماده کنی. رفتن به محلِ کار در روزهای تعطیل همیشه در چشمِ روزنامه ‌نگاران بزرگ‌ ترین ظلمِ بشریت است و به همین دلیل پنج ‌شنبه ‌ها را سعی می ‌کنی به‌ کُل از خانه خارج نشوی و از روزِ تعطیلت نهایتِ بهره را ببری. همین توجیه سبب شد با کُلی غُر زدن روز پنج ‌شنبه؛ 31 خرداد ساعتِ شش عصر راهی خانه‌ هنرمندان کرج شوم که بنا بود یک برنامه‌ی فرهنگی هنری به همتِ شهرداری، آن ‌جا برگزار شود.
بدخُلقی ‌ام با دیدنِ فضای صمیمی و چند تا سماور و فنجان ‌های کمرباریک روی نعلبکی ‌های کوچک، و خانم و آقایی که با لباس رنگارنگ مشغولِ پذیرایی بودند، و شنیدنِ موسیقیِ سنتی که در فضا پخش می‌ شد، کاملا محو شد. یعنی می ‌خواهم بگویم وقتی ایجادِ فضایی چنین کوچک می ‌تواند احوالِ آدم را خوب کند چرا از این دست کارها بدونِ مناسبت ‌های خاص در گوشه و کنارِ شهر انجام ندهیم تا مردم چند ساعتی حالِ خوش را تجربه کنند؟
بگذریم... مراسم مربوط به رونمایی از پوسترِ استاد "جلال مقامی" بود. صدایی ماندگار و دلنشین که به جرأت می ‌توانم بگویم همه‌ ایرانی‌ ها با آن خاطره دارند. همین الان که اسمِ او را بُردم مطمئن هستم تُنِ گرمِ صدایش، پسِ ذهن ‌تان در حالِ پخش شدن است؛ اگر سن ‌تان قد بدهد در سریالِ ارتش سری یا سریالِ محبوبِ پوآرو یا شرلوک هولمز، فیلمِ لورنس عربستان و صد البته برنامه‌ی پُر مخاطب "دیدنی ‌ها" که یکشنبه شب‌ ها همه را پای تلویزیون میخ ‌کوب می‌ کرد، او را به خاطر دارید و اگر سن ‌تان کم ‌تر باشد در سریال هشدار برای کبری 11 یا فیلم ‌های ویل هانتینگ خوب و تغییر چهره و هزاران فیلم و سریالِ درجه‌ یک دیگر. 
ندانستنِ این موضوع که او ساکنِ کرج است سببِ شرمندگی‌ ست. نه استاد مقامی بلکه بسیاری از اساتیدِ بنام و چهره‌ های ملی و بین ‌المللی در استان البرز زندگی می ‌کنند یا البرزی هستند اما متاسفانه بسیاری از ما مفاخرِ شهر و استانِ خود را نمی ‌شناسیم و گاهی در مراسمِ بزرگداشت و تجلیل انگشت به‌ دهان می‌ مانیم که نه؛ انگار کرج تنها ملغمه‌ ای از ویژگی‌ های منفی و نامطلوب نیست.
در مراسمِ روز پنج ‌شنبه از پوسترِ استاد رونمایی شد اما بناست در مراسمی باشکوه که در تاریخِ چهارمِ مردادماه امسال در تالار شهیدان نژاد فلاح برگزار می ‌شود از او آن‌ طور که شایسته و بایسته است قدردانی و تجلیل شود.
 
**
زارع: قدرِ هنرمندان کرج را بدانیم
عباس زارع، رحیم خستو و منصور وحیدی از اعضای شورای اسلامی شهر کرج، سید علی‌اکبر میروکیلی؛ معاون فرهنگی و ورزشی شهرداری کرج و احمد خیری؛ مدیر اجتماعی شهرداری کرج در میان هنرمندان کرجی حاضر بودند. بخشی از سخنانِ مسئولان و هنرمندان را در ادامه می ‌خوانید.
فرهنگ جولایی؛ گوینده و مجری پیشکسوت کرجی، برگزاری مراسم بزرگداشت را برای هنرمندان اقدامی ارزنده دانست و گفت: «این اصلا زیبنده نیست که مسئولی هنرمندان و چهره‌ های برجسته‌ شهرش را نشناسد اما خوشبختانه در سال‌ های اخیر به جایی رسیده ‌ایم که توجهِ مسئولان به مسائل هنری بیش ‌تر و بهتر شده است.»
عباس زارع؛ رئیس کمیسیون بودجه شورای اسلامی شهر کرج از نهادهای مردمی و نهادهای خصوصی که در برگزاری این رویداد مشارکت داشته‌ اند تشکر ویژه کرد و گفت: «رشد کلانشهر کرج طی سال‌ های گذشته، بسیار سریع بوده است و همین موضوع سبب شده بسیاری از عناصر هویت ‌زا مورد غفلت واقع شود. یکی از این عناصر، وجود مفاخر بزرگ ادبی، هنری و ورزشی کرج است که سرمایه‌ های انسانی این کلانشهر هستند؛ بزرگانی که باید آن‌ها را بشناسیم، از وجودشان بهره ‌مند شویم و به آنان افتخار کنیم اما متاسفانه نتوانستیم از فضایی که چنین مفاخری می‌ توانند برای ما به وجود آورند استفاده‌ مطلوب کنیم.»
زارع آمادگی مسئولان شورای شهر کرج را در معرفی و شناسایی مشاهیر ادبی هنری فرهنگی البرز اعلام کرد و گفت: «بزرگانی مانند استاد مقامی، موجبِ بالندگی شهروندان کرج هستند و ایجاد فضایی نیز به نام خانه‌ هنرمندان با همین هدف صورت گرفته است که مفاخر کرج در دسترس و دیدِ عموم شهروندان باشند. امیدوارم قدرِ هنرمندانِ کرج را بدانیم و از حضورشان در این شهر نهایتِ بهره را ببریم.»
 
کاکاوند تاکید کرد:
شناختن و شناساندن هنرمندان، وظیفه اصلی مسئولان فرهنگی
رشید کاکاوند؛ مجری و ادیبِ برجسته‌ کرجی نکاتی را در سخنرانی خود مطرح کرد که تلنگری ‌ست به همه. او گفت: «اولین قدم برای توجه به هنرمندان احترام و برگزاری بزرگداشت نیست بلکه شناختن و شناساندنِ آن‌ ها به مردم است. مسئولان وظیفه دارند هنرمندان بزرگ منطقه‌ را بشناسند و به مردم بشناسانند تا جایی که نیاز عمومی مردم البرز این باشد که چرا برای جلال مقامی مراسم بزرگداشت برگزار نمی کنید؟ مردم از مسئولان بخواهند که چرا برای بهروز رضوی مراسم تجلیل برگزار نمی کنید؟»
کاکاوند هم ‌چنین از بی ‌اعتنایی به برخی هنرمندان و مفاخر مانند بهروز ثروتیان، معینی کرمانشاهی، کوروس سرهنگ‌ زاده و ... گلایه کرد و ادامه داد: «شناختِ چنین چهره‌ هایی سبب می ‌شود حس کنیم آدم‌ های مهمی هستیم که این دارایی ‌های بزرگ را داریم. مثلِ مریم میرزاخانی که طالقانی بود. وجودِ چنین افرادی اعتماد به نفسِ فرهنگی ما را ارتقا می ‌دهد. افتخارِ ما این است که ایرانی هستیم و این ادعا بی ‌راه نیست که مرکز فرهنگی جهان هستیم. مهم نیست جهان ما را نادیده بگیرد مهم این است که خودمان، خودمان را نادیده نگیریم.»
رشید کاکاوند به شعری از حضرت حافظ اشاره کرد که می ‌گوید "بنده‌ طلعت آن باش که آنی دارد" و ادامه داد: «بسیاری از افراد چه آنان که استعداد هنری دارند چه ندارند، زحمت می ‌کشند و برخی فضلیت‌ ها را با تمرین و مطالعه کسب می ‌کنند اما آن هنرمندی ماندگار است که جز هنرش، صاحبِ اندیشه و فرهنگ باشد؛ شخصیت داشته باشد. ما کرجی ‌ها چه‌قدر خوشبختیم که جلال مقامی را داریم که شهرتش تنها به ‌واسطه‌ی مهارت عالی در گویندگی و اجرا نیست. بلکه شخصیتِ محبوب با غنای بالا دارد یا به تعبیرِ حافظ "آنی دارد".»
کاکاوند گفت: «امیدوارم این مراسم پایانی بر پرداختن به جلال مقامی و هنرمندان برجسته‌ی دیگر نباشد بلکه چنان به هنرمندان بزرگمان اهمیت بدهیم و احترام بگذاریم که گویندگانِ حاضر در مراسم بزرگداشت بگویند که ای کاش من هم کرجی بودم چون کرجی‌ها بسیار فهیم هستند و بزرگانِ خود را می ‌شناسند...»
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید
 عکاس: علیرضا نظری دوست