ترجیح شهرنشینی ازسوی جوانان روستایی به دلیل امکانات رفاهی و اشتغال، توجه به منابع آبی روستایی با هدف ارتقای کیفی و کمی محصولات کشاورزی، احداث تصفیه خانه ها در روستاها از جمله مباحث و موضوعاتی بود که ازسوی کارآفرینان البرزی مطرح شد.
ضرورت توجه به بخش فناوری روستایی و تقویت آن برای معرفی بازارهای روستایی ، توجه به بهسازی راه های روستایی برای توسعه امکانات درآن ها با هدف جذب جمعیت بیشتر در روستاها نیز از دیگر موضوعات مورد تاکید دراین نشست بود.
دراین نشست تمرکزبالای جمعیت درالبرز ، بیکاران تحصیلکرده بدون مهارت از ویژگی های البرز در حوزه اشتغال ازسوی کارآفرینان برشمرده شد.
رضا رنجبرزاده کارآفرین از بخش تولید بذر وغلات در استان البرز گفت: سودهای 18 درصد برای بخش کشاورزی کمرشکن است که لازم است تدابیر جدی صورت گیرد.
این تولید کننده نمونه وکارافرین برتر روستایی درنظراباد که به 15 استان بذر می دهد افزود: اکنون اشتغالزایی برای 20 نفر را فراهم کرده ام .
وی ادامه داد: مشکلات بازاریابی محصولات کشاورزی داریم که روند طولانی استعلامات بانکی نیز آزاردنده است.
وی خاطرنشان کرد: مشکلات زیست محیطی درحوزه آبریز طالقان و سد امیرکبیر نیز باید همراه با توسعه حریم شهرها در رفع مشکلات کارآفرینی روستایی مورد توجه قرار گیرد.
هوشنگ پارسا که کارآفرین نمونه در زمینه پلاستیک (صنایع کوچک) گفت: راه برون رفت از بحران ها تولید است که باید صادرات محور باشد.
وی افزود: سال 82 شرکت پلاستیک کار فعالیت خود را آغاز کرد نگاه فقط تولید بود اما قوانین دست و پاگیری است که فقط در زمان بحران به درد می خورد.
وی گفت: قوانین باید برای رونق تولید باشد ، سرمایه ملی باید در خدمت تولید باشد، سیاست در خدمت اقتصاد کشور قرار گیرد.
این کارافرین نمونه خاطرنشان کرد: در دولت ' تدبیرو امید' اقدامات موثری انجام شده ولی خرابی ها زیاد است ، اشتغال فقط با سرپا نگه داشتن مجموعه های فعال میسر است.
وی افزود: باید صنعت در کنار دانشگاه ها قرار گیرد و با امکانات جدید هرچه بیشتر برای تولید گام برداریم ، بنابراین دید ملی در بخش تولید و صنعت تقویت شود.
علی صدری که در سه حوزه صنعت، بازرگانی ،واردات سم، کود و بذر فعالیت دارد گفت: امروز باید از کشاورزی سنتی خارج شد و تمهیدات لازم را برای توسعه کشاورزی صنعتی فراهم کرد.
وی ادامه داد: اکنون 250تکنسین مهندسی کشاورزی را در بخش های مختلف تحت پوشش داریم که با مشکل نپذیرفتن سند مالکیت شهرک های صنعتی از سوی بانک ها مواجه هستند.
وی خاطرنشان کرد: پتانسیل های خوبی درالبرز در حوزه کشاورزی است که کارآفرینان بدون چشم داشت به دولت حاضر هستند درصورت رفع مشکلات گام های بیشتری را دراین زمینه بردارند.
ماهرخ فلاحی کارآفرین نمونه دیگر گفت: با ساخت سد طالقان بخش قابل توجهی از زمین هایی که داشتم از بین رفت .
وی افزود: درصورتی که مهارت های خوبی در کشاورزی و دامپروری به رغم اینکه معلم بازنشسته هستم دارم.
فلاحی ادامه داد:امروز دامپروری تمام صنعتی را ایجاد کرده ام و ظرفیت های گردشگری بسیاری از جمله شهرستان طالقان داریم که نباید از نظر مسئولان پنهان بماند.

 

بوی چرم می ‌آید. موسیقیِ شادی به گوش می ‌رسد. به هر قسمت که می ‌رویم با چهره ‌هایی خندان رو به‌ رو می ‌شویم. دیدنِ مردان و زنانِ جوانی که با جدیت مشغولِ کار هستند، آن هم در محیطِ یک کارخانه که معمولا تصورِ فضایی خشک و خشن از آن می‌رود، بسیار جالب است. اما گویا کسب ‌و کارهایی که به‌ صورت سینه ‌به‌ سینه به فرزندان توسط پدران آموخته می ‌شود، حال و هوایی صمیمی نیز با خود به ارمغان می ‌آورد. در کارخانه ‌ی تولیدی کفش مریم در شهر قدس هستیم؛ جایی که برای تعداد بالایی از افراد بومی این شهر در شرایط نا به ‌سامانِ اقتصادی و افزایشِ نرخِ بیکاری، سفره ‌ای گسترانده شده است. زحمات موسسان مجموعه و کارگرانِ زحمتکش در تولیدِ کفش‌ هایی با کیفیتِ بالا، طراحیِ مناسب، راحتی و قیمتِ معقول سبب شده، 35 درصد فروش برند معروف و محبوبِ کفش ملی نیز به کفش مریم اختصاص یابد.

 

**

 

به گزارش پیام آشنا، قدمت تولیدی کفش مریم به حدود 50 سال پیش باز می‌ گردد؛ زمانی که پدرِ فرهاد معمارپور(مدیرعامل شرکت تولیدی بازرگانی چرم مریم وطن)، تولید و فروش کفش را در مغازه ‌ای واقع در چهارراه استانبول آغاز و طی سال ‌های بعد مهارت و تجربه ‌ی خود را به فرزندش منتقل کرد.

معمارپور از شروع علاقه ‌مندی ‌اش به تولید کفش می‌ گوید: «در زمان قدیم، افراد اکثرا حرفه ‌ی پدرشان را دنبال می ‌کردند هرچند الان دیگر چنین نیست. پدر من هم در بسیاری از حرفه ‌ها فعالیت می ‌کرد اما در یک برهه‌ ی زمانی تصمیم گرفت یک مغازه‌ ی کفش ‌فروشی دایر کند. اوایل چندان به کفش علاقه نداشتم اما تشویق ‌های پدر سبب شد کنارِ او تجربه کسب کنم تا اینکه به دلیل بیماری پدرم مشکلات و ناملایماتی به وجود آمد. غیرتم اجازه نداد مغازه ‌ی پدرم را به حالِ خود رها کنم. تصمیم گرفتم به ‌طورِ جدی واردِ کار شوم و اسمِ پدرم را زنده نگه دارم.»

پس از بازنشسته شدن پدر در سال 1369، فرهاد معمارپور کار خود را از یک مغازه‌ی 12 متری آغاز می‌کند. پس از کسب تجارب بسیار در این حوزه، حدود 20 سال پیش با همکاری داریوش جعفری که اکنون سمت رئیس هیات مدیره را دارد، شراکتی را در قالب شرکت تولیدی بازرگانی کفش مریم وطن رقم می ‌زند.

معمارپور می ‌گوید: «تقریبا از 12 سال پیش به طورِ جدی‌ تر به تولیدِ عمده ‌ی کفش چرم روی آوردیم و نتیجه ‌اش راه ‌اندازی چند واحد تولیدی به سرپرستی خودمان بود. از سال گذشته نیز تصمیم گرفتیم خط تولید را صنعتی کنیم و به همین دلیل کارخانه‌ ای در شهر قدس تاسیس کردیم که از فروردین به طورِ رسمی آغاز به کار کرد.»

مدیرعامل شرکت تولیدی کفش مریم، در خصوص دلیل انتخاب این اسم چنین توضیح می ‌دهد: «پدرم در ابتدای راه ‌اندازی تولیدی کفش، شریکی داشت که اسمِ دخترش مریم بود. همین اسم را هم بر حسبِ احترام و ارتباطی که دو شریک به یکدیگر داشتند، روی کسب و کار گذاشتند که ماندگار و معروف شد.»

 

علاقه به کارآفرینی یک حس درونی است

از مدیرعامل شرکت تولیدی کفش مریم می‌ پرسم چرا سرمایه‌ و وقتِ خود را به جای اشتغالزایی در یک کسب ‌و کارِ امن ‌تر که معمولا توجیه اقتصادیِ بالاتری نیز دارد هزینه نکرده است. پاسخ می ‌دهد: «عشق و علاقه ‌ی وافر به کارآفرینی یک حسِ درونی است. زمانی که می ‌بینم دور و برم افرادی هستند که به واسطه‌ ی کار در کارخانه‌ ی من رزق و روزی به دست می‌ آورند غرق در لذت می ‌شوم و از خدا می ‌خواهم به من نیرویی عطا کند که بتوانم سفره‌ ی خود را هر سال گسترده‌ تر کنم.»

مدت‌ هاست مسئولان وعده‌ ی حمایت از واحدهای تولیدی را سر می ‌دهند به‌ ویژه با توجه به نام‌ گذاری سال ‌های اخیر از سوی مقام معظم رهبری که بر محوریت اتکا به تولید داخلی استوار است. اما واحد تولیدی کفش مریم تاکنون هیچ حمایتی از سوی مسئولان ندیده است.

 

الگوی من مهندس ایروانی است

معمارپور علی ‌رغمِ سختی‌ های فراوانِ پیشِ رو، اهدافِ بزرگی در سر دارد و الگوی اصلیِ خود را مهندس ایروانی؛ صاحب برند کفش ملی می ‌داند که از یک حجره‌ ی کوچک کار خود را آغاز کرد و در آخر توانست برای 12 هزار نفر اشتغالزایی کند.

او می‌ گوید: «تصمیم دارم حرفه ‌ام را توسعه بدهم چرا که تولید کفش چرم، با حدود 30 صنف دیگر درگیر است و هدفِ اصلی من، همان هدفِ مهندس ایروانی است؛ یعنی برنامه‌ ریزی دقیق و وسیع برای انجام صفر تا صدِ تولید کفش چرم و صنایع وابسته. هرچند این هدف بسیار بزرگ است و هزینه‌ ی بسیار زیادی نیز می‌ خواهد اما به دلیلِ علاقه ‌ام به کارآفرینی و هم‌ چنین ارائه‌ ی محصولات با قیمتِ مناسب و کیفیتِ بالا، تمام تلاشم را برای رسیدن به این هدف به کار خواهم بست.»

 

شعار من تولید کفش چرم درجه یک با قیمت معقول است

شعارِ اصلیِ فرهاد معمارپور، "تولید کفش چرم درجه یک با قیمت معقول" است. او می ‌گوید: «در کشورهای خارجی، پوشیدن کفش چرم مرغوب به قشری خاص و ثروتمند اختصاص دارد اما من هدفم این است که با تولید انبوه، کفشی با قیمت مناسب به مردم ارائه دهم که هم از نظر طراحی زیبا باشند، هم مواد استفاده شده مناسب باشد و هم بسیار راحت و سبک باشد. این چهار فاکتور را همیشه سعی کرده‌ ام در کارم لحاظ کنم. به همین منظور، همیشه بازار جهانی را پایش می ‌کنم، به نمایشگاه‌ های ایتالیا، ترکیه و چین می ‌روم و با طراحی ‌های به‌ روز و دستگاه‌ های مربوطه برای انجامِ ریزه‌ کاری ‌های دقیق و مناسب کفش آشنا می‌ شوم که بتوانم کفشی با استانداردهای بالای جهانی تولید کنم.»

 

نباید از اعتماد مردم سوءاستفاده کرد

معمارپور در پایانِ سخنان خود از برخی برندها که تنها دنبال منافع خودشان هستند گلایه می ‌کند و می ‌گوید: «برخی دنبالِ سودِ 400 یا 500 درصدی هستند که از نظر من باطل است. اما یک سری برندها به واسطه ‌ی نام ‌شان از اعتماد مردم سوء استفاده می‌کنند و با سود بالا، چند برابر قیمت، کفش را به مردم ارائه می‌ دهند در حالی که این قیمت ‌ها معقول نیست. حرفِ من این است که در تیراژ بالا سود کنید نه افزایشِ 500 درصدی قیمت در تک‌ فروشی! مردمِ فهیم ایران فرقِ جنسِ خوب و جنسِ نامرغوب را متوجه می ‌شوند، قیمتِ واقعی و قیمتِ غیر واقعی را می ‌فهمند. نباید به شعورِ مردم توهین کرد چرا که راز ماندگاری یک کسب و کار در صداقت است.»

 

**

 

 

داریوش جعفری رئیس هیات مدیره شرکت تولیدی بازرگانی چرم مریم وطن نیز طراحی و ساختِ کفش را از پدرش آموخته است. او که در خیابان باغ سپهسالار، تولید و فروش کفش را با فرهاد معمارپور آغاز کرده است، می ‌گوید: «در آن زمان شرایط اقتصادی بسیار بهتر بود و پس از راه‌ اندازی این کسب و کار، استقبال بسیار خوبی از سوی مردم شکل گرفت تا جایی که این حرفه به بخشِ اعظمی از زندگیِ ما تبدیل شد.»

 

جعفری ویژگی‌ اصلی کفش مریم را کیفیت بالا و گارانتی مناسب می ‌داند و ادامه می ‌دهد: «گسترش شبکه‌ های مجازی مجالی مناسب برای معرفیِ بهتر و گسترده ‌تر برندهای داخلی فراهم آورده و تشخیص برند خوب و باکیفیت از برندهای تقلبی و بی ‌کیفیت را بسیار راحت ‌تر کرده است. خدا را شاکر هستیم که روز به روز به مشتریان ما افزوده می ‌شود و مردم از کیفیت کفش ‌های تولیدی ما که 100 درصد از چرم طبیعی ساخته می‌شود، راضی هستند.»

 

کفش مریم؛ رتبه‌ ی اول جشنواره مد و لباس 1395

طراحیِ کفش‌ های مریم بر عهده ‌ی فرهاد معمارپور و داریوش جعفری است که ساعاتِ بسیاری از روزِ خود را صرفِ این کار می ‌کنند. کفشِ مریم که با کُپی از دیزاین‌ های دیگر کاملا بیگانه است و 500 مدلِ اختصاصی دارد، سال گذشته در جشنواره‌ ی مد و لباس نیز رتبه‌ ی اول طراحی را از آنِ خود کرد.

 

سبکی و راحتی؛ ویژگیِ اصلی کفش مریم

رئیس هیات مدیره‌ ی شرکت تولیدی بازرگانی کفش چرم مریم وطن می ‌گوید: «ما با پوشش مردم دنیا آشنا هستیم و سعی می‌ کنیم جدیدترین مدل ‌هایی که در دنیا حرف اول را می‌ زند، تولید کنیم که در عینِ حال هم زیبا باشد و هم راحت و سبک با معیارهای استاندارد سلامت تا جایی که تا به ‌حال تولیدِ حدود 70 درصد کفش‌ ها به دلیلِ استقبالِ مشتریان، تکرار شده است.»

 

عدم حمایت دولت؛ مشکل اصلی تولیدکنندگان داخلی

علی‌ رغم اینکه در برنامه‌ ی ششم توسعه، تاکید دکتر روحانی بر حمایت از بخش خصوصی و تقویت تولیدات داخلی بود، متاسفانه تاکنون حمایتی از تولیدی کفش مریم صورت نگرفته است. جعفری در این خصوص می ‌گوید: «باید ایران به سمتی پیش برود که حتی یک لنگه کفش خارجی خریداری نشود. یعنی باید تولیدات داخلی این ‌قدر با کیفیت باشد که مردم خودشان به برندهای داخلی روی آورند اما متاسفانه تولیدکنندگانِ برندهای بسیار خوب با تکنولوژیِ ساخت و طراحیِ به ‌روزِ دنیا در کشور، به دلیل عدم حمایت دولت نمی ‌توانند با خیالِ راحت صرفا بر تولید تمرکز کنند.»

او ادامه می‌ دهد: «تهیه‌ ی مواد خام، گردش مالی و عدم حمایت مسئولان، گرانی چرم و نوسانات ارزی از جمله مشکلات عمده ‌ی این صنعت است که بسیاری از واحدهای تولیدی را به نابودی و تعطیلی کشانده است. اگر دولت از واحدهای تولیدی حمایت نکند چالش ‌ها تا ابد به قوتِ خود باقی خواهد ماند و این به نفعِ چرخه ‌ی اقتصادی کشور نیست.»

داریوش جعفری در پایان به جوانانی که می‌ خواهند واحد تولیدی راه ‌اندازی کنند چنین توصیه می‌ کند: «اول حوصله و دوم عشق و علاقه‌ ی قلبی به کار. چرا که اگر این دو عامل در فردی وجود داشته باشد، یقینا می‌ تواند موفق شود.»

 

**

 

عشقِ من، کفش است

در حاشیه ‌ی بازدید از کارخانه ‌ی تولیدی کفش مریم، با امیر فضلی، مدیر داخلی پرسنل کارخانه گفتگو کردیم. او متولد 1363 در تهران است و سال ‌ها پیش این کار را از پدرش آموخته. 120 مرد و 40 زن زیرِ نظر او کار می ‌کنند که تعاملی دوستانه با آنان دارد و کارشان را بسیار عالی ارزیابی می ‌کند.

فضلی می ‌گوید: «از بچگی به شغلِ پدرم علاقه داشتم. آن ‌قدر برایم جالب بود که اولین بار که در تولیدی کفش حضور پیدا کردم، هیجان خاصی به من دست داد. سال 1384 بود و 20 هزار تومان حقوق می ‌گرفتم اما علاقه‌ ی شدیدم سبب شد در این شغل ماندگار شوم و اگر شبانه‌ روز هم برای کفش وقت بگذارم به هیچ‌ عنوان خسته نمی ‌شوم.»

در پایان از او می ‌خواهم بهترین خاطره‌اش را بگوید. پاسخ می ‌دهد: «سال 90 بود که ورشکست شدم و اوضاع اقتصادی ‌ام به زیرِ صفر رسید اما آقای معمارپور و آقای جعفری دستم را گرفتند و در حقِ من لطفی کردند که هرگز فراموش نمی ‌کنم. در حال حاضر خانه و ماشین دارم و زندگی ‌ام بسیار عالی است و از اینکه در این کارخانه مشغول به کار هستم بسیار خوشحالم و احساسِ افتخار می ‌کنم چون به کارم عشق می ‌ورزم و تا هروقت که این دو بزرگوار در کارخانه باشند کنارشان با علاقه و خوشحالی کار خواهم کرد.»

 

 

 

نشانی دفتر مرکزی: تهران، خیابان جمهوری، خیابان صف، پاساژ اطمینان، پلاک 13 و 14

شماره تماس: 02133111802

 

نشانی کارخانه: شهرستان قدس، بلوار 45 متری انقلاب، خیابان چمن، پلاک 2 و 3، شهرک صنعتی زاگرس

شماره تماس: 02146854223

واژه اقتصادمقاومتی اولین بار در دیدار کارآفرینان با مقام معظم رهبری در شهریور سال 1389 مطرح شد و در این دیدار رهبر معظم انقلاب، اقتصاد مقاومتی را معنا و مفهومی از کارآفرینی معرفی کردند و دو دلیل «فشار اقتصادی دشمنان» و «آمادگی کشور برای جهش» را نیاز اساسی کشور به کارآفرینی عنوان کردند.

با شروع تحریم های هسته ای غرب و سازمان ملل که از سال 89 و 90 با قطعنامه های شورای امنیت تشدید شد، اقتصاد ایران به عنوان مهمترین هدف تحریم ها در نظر گرفته شدو اهمیت مبحث اقتصاد مقاومتی تا حدی بود که رهبرمعظم انقلاب سال 95 را با شعار اقتصاد مقاومتی،اقدام وعمل نام گذاری کرده و تاکید ایشان بر اقدامات جدی مسئولان برای اقدام وعمل بود.

اما متاسفانه اقتصاد مقاومتی صرفا به شعاری برای برخی مسئولان در سخنرانیها تبدیل شده است.

در این سخنرانیها جوانان بازوی توانمند در پیشرفت کشور عنوان می شوند و تکیه بر سرمایه های ارزشمند و فراهم کردن زمینه های اشتغال و بهبود وضع تولید در تحقق هرچه بیشتر مطالبات مقام معظم رهبری فقط در حد سخنرانی و شعار باقی می ماند. چرا که وقت عمل و حمایت مسئولان و اختیارداران از کارآفرینان و نخبگان،کوچکترین حمایت و همکاری از جانب آنها دیده نمی شود و در نهایت نتیجه کوتاهی برخی مسئولان در این زمینه،استفاده کشورهای فرصت طلبی است که برای جذب و ربودن جوانان نخبه،کارآفرین و ایده های آنها کمین کرده اند.

این کوتاهی ها ازجانب مسئولان تا جایی است که چندی پیش «غلامرضا منتظری»مسئول سازمان بسیج هنرمندان کشوربا توجه به تأکیدات مقام معظم رهبری من باب اقدام و عمل در خصوص اقتصاد مقاومتی، اظهار کرد: از مجموعه رهنمودها و اظهارات مقام معظم رهبری چنین استنباط می شود که متولیان در راستای ارائه یک کارنامه عملکردی در زمینه اقدام و عمل نسبت به اقتصاد مقاومتی نتوانستند عملکرد مناسبی داشته باشند. منتظری گفت: درست است که رهبری از تلاش هایی که در این حوزه صورت می گیرد تشکر می کنند، اما معظم له خواهان این مسئله هستند که موضوع از حالت شعار و گفتمان و نشست خارج و وارد اقدام و عمل شود. وی افزود: در راستای عملی کردن بیانات رهبری باید صادقانه گفت که در حد انتظار ظاهر نشدیم.

بانوی کارآفرین کرجی که جزو هنرمندان خودآموز کشوری است بدون آموزش و فقط به صورت دیداری هنر ساخت مجسمه با فلز را فراگرفته و نهایتا در این رشته به عنوان کارآفرین کرجی شناخته و معرفی شده است.

فاطمه صفرپور با اشاره به اینکه برای ساخت مجسمه هایش از زباله و ضایعات فلزی«دورریز ماشین آلات و خودروها» استفاده می کند می گوید:برای تهیه قطعات مورد نیاز ابتدا به مکانیکی ها وتعمیرگاه های شهر مراجعه می کردم اما چون قطعات آنها تکراری بود و برای تنوع در ساخت مجسمه ها نیاز به قطعات متنوع و بیشتری بود، به انبارهای ضایعات اطراف کرج رفتم.

صفرپور اظهار می کند برای اینکار حدود8 ساعت بین 6-7تن ضایعات باید می گشتم تا بتوانم قطعات مورد نظر خود را پیدا کنم.

وی می گوید: این زباله های فلزی در شرایط معمولی کیلویی 500تومان به فروش می رسد اما به من کیلویی4500تومان می فروشند.آنها به من اجازه ورود به انبار را می دهند اما وقتی اشتیاق من را می بینند،قطعاتی را که برای خریداری جمع آوری کرده ام را با مبلغ گزاف تری به من می فروشند و علاوه بر آن رفتار چندان مناسبی ندارند.

این بانوی کارآفرین می گوید:من برای تهیه قطعات مورد نیاز خود به انبار های جاده ملارد و پشت زندان قزلحصار می روم و در شرایط خطرناکی این کاررا انجام می دهم به همین دلیل با مراجعه به سازمان پسماند کرج درخواست حمایت کردم تا بتوانم ضایعات را از آنها خریداری کنم اما هیچ حمایتی از جانب آنها انجام نشد، چرا که آنها ضایعات را به صورت تنی به مزایده می گذارند و حاضر نشدند به من به مقدار300 یا400 کیلو بفروشند و من هم با توجه به اینکه فضای نگهداری ندارم خرید بیشتر از آن برایم مقدور نیست.

 

وی می افزاید:همچنین با مراجعه به شهرداری کرج اعلام آمادگی کردم که می توانم با استفاده از ضایعات، مجسمه های بزرگ برای المان های شهر بسازم . اما پاسخ آنها این بود که اگر رایگان این کار را انجام می دهم اقدام کنم و این درحالی است که برای ساخت یک مجسمه به عنوان المان شهر به ارتفاع 3 یا 5 متر نیاز به چند تن فلزبازیافتی و صرف 4 الی5 ماه زمان دارم و آیا می شود این کار را رایگان انجام داد.

وی با بیان اینکه این هنر یک بازآفرینی و استفاده از ضایعات است تصریح می کند: علاوه بر فرهنگسازی و آموزش برای کودکان و جوانان تشویق و ایجاد خلاقیت می کند اما متاسفانه هیچ کدام از مسئولان حمایتی از من و امثال من نمی کنند و متاسفانه این اواخر به دلیل مشکلات و سختی های موجود خیلی دلسرد شده ام.

 

این بانوی کارآفرین می گوید:علاوه بر شهرداری و پسماند به اداره کل محیط زیست استان نیز مراجعه کردم تا با حمایت آنها و استفاده از بازیافتی های آنها بتوانم در پارکها مجسمه درست کنم اما از جانب آنها نیز هیچ حمایتی از من انجام نشد.

صفری می گوید: به دلیل نوپابودن این هنر و باهدف آشنایی جوانان با این هنر بارها در نمایشگاهها غرفه هایی برگزارکردم که همراه با آموزش بوده و با بردن ابزار کار در کنار نمونه کارهایم به جوانان نیز آموزش رایگان دادم.

وی ادامه می دهد:تاکنون در 14 نمایشگاه در شهرهای یزد،تهران ،سیستان وبلوچستان غرفه داشته که 4 مورد آن در برج میلاد بوده است و در همه آنها کارگاه آموزشی رایگان نیز برگزار کرده است.

صفرپور می گوید:بعدازپیشنهاد و هماهنگی با انجمن خودآموختگان کشور «حدود60نفرهنرمند»درباره اینکه یک نمایشگاه خیریه به نفع زنان خودسرپرست و بدسرپرست در کرج برگزار کنیم که با استقبال آنها نیز روبرو شد و قرار شد در این نمایشگاه آموزش رایگان نیز ارائه شود، اما مسئولان شهرداری کرج هیچ کدام حاضر به این نشدند فضایی را برای این کار اختصاص دهندو اکنون حدود4 ماه است بدون نتیجه به شهرداری کرج رفت و آمد دارم.

وی با اشاره به اینکه ساخت مجسمه با این روش ارزانتر از دیگر مواد تمام می شود می گوید: حمایت از این کار و رواج این هنر می تواند در ارز آوری برای کشور نیز موثر باشد چرا که کشورهای خارجی از این هنر استقبال می کنند.

صفری در ادامه با بیان اینکه از کشور آلمان برایش درخواست رزومه شده تا در آن کشور نمایشگاهی از این مجسمه ها برگزار و شروع به آموزش کند، می گوید: من به هیچ وجه حاضر به زندگی و تلاش در کشور دیگر نیستم.

وی در پایان می گوید:من توانایی این را دارم که کارهای خارق العاده ای برای شهرم انجام دهم اما این کار بدون حمایت مسئولان امکان پذیر نیست و آرزوی من این است که بتوانم توان خود را برای رونق و افتخار شهر و کشورم به کار گیرم.