بوی دهانتان ، فرم ناخن و اندام شما می گویند که شما زود می میرید یا نه ، با شناخت و مشاهده این علائم که نشانه های مرگ نام دارند سریعا به پزشک مراجعه کنید.

به گزارش برنا؛ سکته های قلبی و مغزی یا سرطان ، بیماری هایی که اکثر ما فکر می کنیم علت مرگ هستند اما از نشانه های مرگ چه می دانیم؟ شاید فکر کردن درباره این مسئله چندان خوشایند نباشد اما همه ما دیر یا زود خواهیم مُرد. همه ما با تاریخ انقضا به دنیا می آییم و کاری هم نمی توانیم برای این موضوع بکنیم. انتخاب سبک و نوع زندگی همراه با عوامل زیست محیطی می تواند مسبب مرگ زودهنگام شود. بهترین کار این است که تمام تلاشتان را بکنید و چندان نگران احتمالات حقیقی اما نه چندان نزدیک نباشید و به خودتان بابت این مسئله آسیب وارد نکنید. اگر نسبت به داشتن یک زندگی طولانی تر و سالم تر خیلی جدی هستید، بهتر است ببینید که آیا هیچ یک از نشانه های زیر درباره شما و وضعیت فعلی تان صدق می کند یا نه. نشانه های مرگ

۱.ناخن های پیچ دار 

ناخن های دست ما می توانند چیزهای زیادی را درباره وضعیت سلامت به ما نشان دهند. اگر ناخن هایتان لکه دار بوده، لبه های آن حالت غیرعادی داشته و یا رنگ و رو رفته باشد احتمالا دچار مشکلات حادی شده اید. اگر هر نوع مورد عجیبی درباره ناخن هایتان دیدید حتما به پزشک مراجعه کنید. 

۲.اندام شما

اگر می خواهید که تا سنین ۶۰ و ۷۰ سالگی یا بیشتر از آن به خوبی و سالم زندگی کنید، باید وضعیت جسمی خود را جدی بگیرید. این به معنای آن است که باید شاخص حجم بدن تان در طیف مناسبی باشد – یعنی اضافه وزن نداشته باشید. همه می دانیم که چاقی می تواند به طرق مختلف به بدن تان آسیب وارد کند.

۳.ضعیف شدن حس بویایی

حس بویایی ما به دلایل مختلف اهمیت فراوانی دارد و وقتی سن مان بالا می رود، به مرور این حس کمرنگ می شود. در واقع همه ما افراد مسن و سالخورده را دیده ایم که در دیدن و یا شنیدن دچار مشکلاتی شده اند و به طور مشابه ما هم ممکن است حس بویایی خود را از دست بدهیم. خبر بد این است که تحقیقات نشان می دهد کم شدن حس بویایی یعنی نزدیک شدن به زمان مرگ.

۴.بوی بد دهان

به مانند ناخن های زشت، بوی بد دهان هم می تواند نشانه این باشد که مشکلاتی در ارتباط با سلامتی دارید. البته شاید فقط بوی ناشی از خوردن سیر یا پیاز باشد، اما بوی مزمن بد دهان به نوعی می تواند گویای سرطان و یا سایر عفونت هایی باشد که می تواند به مرگ بیانجامد.

آب کردن چربی پهلو ها حتی با انجام حرکت های متعدد ورزشی در ناحیه شکم، برای بسیاری نا ممکن به نظر می رسد. متاسفانه بر خلاف تصور بسیاری از ما، از بین بردن موضعی چربی ها تنها در بخش به خصوصی از بدن غیر ممکن است. تنها راه این است که در جهت کاهش میزان چربی در تمام بدن تلاش کنیم. دلیل سختی از بین بردن چربی موجود در پهلوها این است که (مخصوصا در مرد ها) اولین جایی است که تجمع چربی شکل می گیرد و آخرین جایی نیز هست که که با کاهش میزان چربی بدن از بین می رود. در این مقاله قصد داریم به فرایند از بین رفتن چربی پهلو ها سرعت ببخشیم و با ادامه ی پیروی از گام های موجود در این مقاله، از شکل گیری مجدد آن جلوگیری کنیم.

بخش اول: تغییر رژیم غذایی
1
میزان کالری دریافتی را کاهش دهید.

برای کاهش وزن بدن و از بین بردن چربی های اضافی، مخصوصا چربی پهلو ها، شما می بایست کل کالری مصرفی را کاهش دهید.

  • شما نمی توانید توده ی چربی را در یک بخش بخصوص از بدن آب کنید؛ اما کاهش وزن کل بدن می تواند سطح چربی تمام بدن را کاهش دهد. به مرور زمان، متوجه می شوید که چربی پهلو ها نیز کوچکتر شده اند.
  • به میزان 500 کالری از کالری های مصرفی روزانه ی خود کم کنید. پیروی از این موضوع در نهایت با عث کاهش 500 گرم تا 1 کیلوگرم از وزن شما در هر هفته خواهد شد.
  • میزان کالری های مصرفی را محاسبه کنید. برای این منظور از یک دفترچه ثبت رژیم غذایی یا اپلیکیشن های موجود مانند MyFitnessPal استفاده کنید.
  • اگر محاسبه کالری های مصرفی برایتان سخت و وقتگیر است، کمکی که می توانید به روند کاهش وزن و چربی بکنید این است که نسبت به گذشته 20 درصد از مواد غذایی مصرفی خود را کاهش دهید. مواد غذایی موجود در بشقاب شما باید 20 درصد کمتر از گذشته باشد.
2
بر روی مصرف مواد غذایی پروتئینی با درصد کم چربی، میوه و سبزیجات تمرکز کنید.

ترکیب این مواد مصرفی به روند کاهش وزن کمک می کند اما بیش از همه به کاهش چربی های جمع شده در ناحیه ی شکمی کمک می کند.

  • بسیاری از تحقیقات نشان داده اند که یک رژیم غذایی حاوی پروتئین بالا و کربوهیدرات کمتر به کاهش چربی های جمع شده پیرامون اندام های شکم کمک می کند. پیروی از این الگوی غذایی دقیقا می تواند چربی های یافت شده در پهلو ها را هدف بگیرد.
  • برای دریافت پروتئین کافی می بایست 90 تا 120 گرم پروتئین در وعده های اصلی و 30 تا 60 گرم پروتئین در میان وعده ها گنجانده شود. این میزان نیاز های روزانه را بر طرف می کند.
  • مواد غذایی پروتئینی شما می بایست دارای چربی کمی باشد و انتخاب های مناسب از میان مرغ، ماهی و گوشت قرمز خالص و بدون چربی باشد.
  • بقیه ی وعده ی غذایی را با میوه و سبزیجات (غیر نشاسته ای) پر کنید. بعضی از متخصصین تغذیه توصیه می کنند که این مقدار برابر با 2.5 تا 5 فنجان در روز باشد و بعضی پیشنهاد می کنند که نیمی از بشقاب در هر وعده به این مواد غذایی اختصاص داده شود.
3
کربوهیدرات مصرفی را محدود کنید.

اگر قرار باشد که تمرکز شما بیشتر بر روی پروتئین، میوه و سبزیجات باشد، نیاز است که میزان کربو هیدرات مصرفی را در روز کاهش دهید. این موضوع به کاهش چربی در پهلو ها سرعت می بخشد.

  • کربوهیدرات ها در طیف وسیعی از مواد غذایی یافت می شوند حتی در میوه جات اما مواد غذایی حاوی کربوهیدرات بالا که باید از آنها پرهیز کرد: سیب زمینی، برنج، نان، پاستا یا ماکارونی، کیک، بیسکوییت، مربا، موز، خرما، ذرت، شیرینی جات
  • مصرف کربوهیدرات را به طور کامل قطع نکنید بلکه میزان مصرف آن را به حداقل برسانید.
  • میزان کربوهیدرات در روز را به 30 تا 60 گرم در روز محدود کنید. برنج در هر 100 گرم 20 تا 30 گرم کربوهیدرات دارد. در نتیجه در روز به شرط آنکه در طول روز دیگر ماده ی غذایی حاوی کربوهیدرات مصرف نشود، تنها می توان معادل 200 گرم برنج پخته شده مصرف کرد؛ تقریبا کمی بیشتر از یک فنجان. به عبارت دیگر حداکثر 1 فنجان برنج و 1 تا 2 کف دست نان (با توجه به ضخامت نان).
4
مصرف مواد غذایی فرآوری شده، سرخ شده و مضر را محدود کنید.

بسیاری از مواد غذایی بسیار فرآوری شده، دارای کالری بالاتری هستند. محدود کردن این نوع مواد غذایی به کاهش وزن کلی بدن و درنتیجه چربی جمع شده پهلوها کمک می کند.

  • بهترین راه این است که این نوع مواد غذایی را در خانه و در دسترس خود قرار ندهید. خریدن چیپس، پفک، شیرینی شما را به مصرف بیشتر وسوسه می کند و در مقابل اگر مواد غذایی و میان وعده های سالم خریداری کنید، درنهایت غذای سالم تری می خورید.
  • تا جای امکان وعده های غذایی را خودتان در خانه  تهیه کنید. غذاهای رستورانی و فست فود ها سرشار از کره، روغن و شکر هستند. در خانه هم استفاده از مواد غذایی نا سالم مانند کره را کنار بگذارید و از جایگزین های سالم مانند روغن زیتون استفاده کنید.
  • هنگامی که در بیرون از خانه غذا می خورید نیز سعی کنید وعده ی غذایی بیشتر شامل پروتئین کم چرب و سبزیجات باشد.
5
آب بیشتری بنوشید.

میزان آب رسانی کافی به بدن نقش مهمی در سلامت عمومی فرد دارد. همچنین نوشیدن آب کافی در روز می تواند به کاهش وزن کمک کند.

  • هنگامی که تلاش می کنید تا میزان چربی و وزن بدن را کاهش دهید، نوشیدن آب کافی کمک می کند که در طول روز احساس پر بودن و سیری بیشتری داشته باشید.
  • حداقل در روز 8 لیوان آب بنوشید. برای آگاهی بیشتر این مقاله را بخوانید: چگونه به طور روزانه آب بیشتری بنوشیم؟
  • برای کمک به مهار گرسنگی و سرعت بخشیدن به کاهش وزن، سعی کنید پیش از غذا یک لیوان پر آب بنوشید. این روش کمک می کند سریعتر احساس سیری کنید و در کل کمتر بخورید.
6
مراقب میان وعده ها باشید.

برای بسیاری از افراد که وعده های غذایی اصلی آن ها چندان بزرگ نیست، چاقی امری تعجب برانگیز محسوب می شود. اما راز چاقی آنها در میان وعده های ناسالم و پر کالری است که گاه و بی گاه در طول روز مصرف می کنند.
 

  • از تعداد میان وعده های خود بکاهید و آنها را به مواد غذایی سالم مانند هویج، سیب و ماست ساده محدود کنید. تمایل به مصرف میان وعده های پر کالری مخصوصا در هنگام محدود کردن وعده های غذایی اصلی، جلوی کاهش وزن شما را خواهد گرفت و حتی می تواند باعث افزایش وزن شود.
  • میان وعده ها می بایست در محدوده ای بین 100 تا 150 کالری باشند.
  • تنها زمانی میان وعده مصرف کنید که بسیار گرسنه باشید و از وعده ی اصلی 4 تا 6 ساعت گذشته باشد.
  • از مصرف تنقلات در شب هنگام پرهیز کنید و به جای آن مقداری چایی بنوشید یا آدامس بجوید. زمانی را مشخص کنید مانند 7 تا 8 بعد از ظهر و پس از آن دیگر غذایی نخورید. این ساعت تعیین شده می تواند 2 تا 3 ساعت پیش از خواب باشد.
بخش دوم: افزایش تحرک بدنی
1
با یک برنامه ی تمرینی ایروبیک شروع کنید.

انجام تمرین های هوازی به منظور افزایش تحرک و سوختن کالری های مصرفی، نه تنها برای سلامت عمومی بدن سودمند است بلکه برای کاهش چربی بدن مخصوصا اطراف ناحیه شکم و پهلو ها ضروری هستند. انجام تمرین های ورزشی معمول ایروبیک را به کار بگیرید تا از چربی پهلو ها خاص شوید.

  • حداقل برای 30 دقیقه و 4 تا 5 بار در هفته این تمرینات را با درجه ی شدت متعادل تا شدید انجام دهید.
  • تمرین های متنوعی برای این منظور هستند که از میان آنها می توانید در دسترس ترین موارد را به کار بگیرید. دویدن آهسته و سریع، شنا، دوچرخه سواری، پیاده روی، استفاده از دستگاه های هوازی مانند تردمیل یا اسکی فضایی  و شرکت در کلاس های ایروبیک.
  •  اگر زمان کافی و جداگانه برای انجام تمرین های ورزشی در اختیار ندارید، سعی کنید تحرک بیشتری در زندگی روزمره خود بگنجانید. به جای رانندگی و استفاده از ماشین از پیاده روی و دوچرخه استفاده کنید، ساعتی از روز را به انجام کار های خانه اختصاص دهید یا برای تماشای مغازه ها به خیابان بروید.
2
تمرین های ورزشی "اینتروال" انجام دهید.

تحقیقات نشان می دهند که ایجاد تغییر در میزان سرعت و شدت تمرین های ورزشی نسبت به انجام تمرین های ورزشی با شدت پایدار و یکسان باعث سوختن کالری ها و چربی های بیشتری می شوند. به این نوع روش های تمرینی، تمرین های ورزشی اینتروال گفته می شود.

  • می توانید در کلاس های ورزشی مختص تمرین های ایروبیک و هوازی شرکت کنید. در این کلاس ها با استفاده از تجهیزات متعدد به انجام تمرین های ورزشی اینتروال پرداخته می شود که هدف آنها تقویت عضلات و چربی سوزی است.
  • برای پیروی از این روش تمرینی برای 2 دقیقه بدوید و سپس 2 دقیقه با سرعت ملایم پیاده روی کنید. همچنین در هر 5 دقیقه برای 30 ثانیه با سرعت بالا بدوید.  
3
فعالیت بدنی سبک زندگی خود را افزایش دهید.

مطالعات بسیاری نشان می دهند که افزایش فعالیت های بدنی روزانه می توانند به اندازه ی یک برنامه ی تمرینی منظم و منسجم ورزشی برای سلامت و کاهش وزن فرد سودمند باشند.  

  • فعالیت های بدنی روزمره می توانند شامل انجام کار های خانه، راه رفتن، ایستادن یا بالا رفتن از پله ها بشوند.
  • به فعالیت هایی که در طول روز انجام می دهید فکر کنید و ایده های جدیدی برای افزایش تحرک در برنامه ی روزانه خود بگنجانید. برداشتن گام های بیشتر و تحرک بیشتر در طول یک روز معمولی.
  • می توانید یک گام شمار خریداری کنید یا اپلیکیشن مخصوص آن را بر روی موبایل نصب کنید. خرید یک مچ بند تندرستی نیز می تواند ایده ی مناسبی باشد. این ابزار ها می توانند میزان فعال بودن شما را در طول روز نشان دهند و شما را به فعالیت بیشتر مشتاق کنند.
4
انجام تمرین های ورزشی مختص ناحیه شکم.

پیش از هرچیز باید بدانید که انجام این نوع تمرین های ورزشی مختص نایه شکم تنها در جهت تقویت عضات شکم انجام می شوند و از آنجایی که تحرک در این نوع تمرین های ورزشی محدود است، کالری چندانی نیز مصرف نمی شود و در نهایت بر خلاف تصور موجب کاهش چربی های شکم و پهلو ها نخواهند شد.

  • عضلات شکل گرفته در ناحیه شکم در صورتی قابل مشاهده خواهند بود که میزان چربی های بدن برای مرد ها پایینتر از 15 درصد و برای زن ها پایینتر از 25 درصد باشد.
  • توصیه این است که اگر میزان چربی بدن بیش از 25 درصد باشد، تقویت عضلات شکم موجب برآمده تر شدن شکم خواهند شد و بهتر است ابتدا چربی بدن را به زیر این میزان برسانید و سپس تمرین های ورزشی مختص شکم انجام دهید.
بخش سوم: ارزیابی میزان پیشرفت و ایجاد انگیزه
1
خودتان را اندازه بگیرید.

برای اینکه ببینید تا چه میزان پیشرفت کرده اید ایده خوب این است که خودتان را در فواصل زمانی یکسان اندازه بگیرید و اندازه ها را یادداشت کنید. این موضوع کمک می کند که ببینید چقدر چربی در اطراف شکم و چربی ها از دست داده اید.

  • از یک متر نواری برای اندازه گیری باریکترین بخش کمر، 5 سانتیمتر زیرناف و اطراف باسن استفاده کنید.
  • از آنجایی که ماهیچه ها وزن بیشتری نسبت به چربی دارند، به جای استفاده از ترازو، این اندازه گیری ها بهتر میزان پیشرفت را نشان می دهند.

فراموش نکنید که پیش از آغاز بنامه ی تمرینی و کاهش چربی، خود را اندازه گیری کنید تا یک نقطه ی شروع برای مقایسه داشته باشید.

2
خودتان را وزن کنید.

از دست دادن چربی های پهلو به معنای از دست دادن وزن نیز هست. استفاده از ترازو برای یادداشت کردن وزن در فواصل زمانی معین کمک می کند که تا در دراز مدت میزان چربی از دست رفته را در طول زمان مشخص کنید.

  • به یاد داشته باشید که در هنگام تمرین های ورزشی با وزنه (مخصوصا برای افرادی که به تازگی شروع کرده اند و استعاد عضله سازی بیشتر است) ممکن است با عضله سازی وزن شما ثابت بماند یا بیشتر هم بشود. که این موضوع لزوما به معنای افزایش چربی یا از دست ندادن چربی نیست. با این وجود برای افرادی که میزان چربی بالایی دارند در دراز مدت کاهش وزن رابطه نسبتا مستقیمی با کاهش چربی خواهد داشت.
  • خودتان را 1 یا 2 بار در هفته صبح ها پیش از آنکه چیزی بخورید وزن کنید. به خاطر داشته باشید که لباس های گوناگونی که پوشیده اید و کفش دارای وزن های گوناگونی هستند و بنابرین بهتر است خود را بدون لباس وزن کنید.
3
یک دفترچه ی ثبت خوردنی ها درست کنید.

تحقیقات نشان می دهند افرادی که غذاهای مصرفی را با نوشتن در جایی ثبت می کنند بیش از افرادی که این کار را نمی کنند وزن از دست می دهند.

  • دفترچه ی ثبت خوردنی ها کمک می کند که به برنامه ی کاهش وزن خود پایبند بمانید و در مقابل غذایی که می خورید مسئولیت بیشتری به خرج دهید به گونه ای که از گزینه های انتخابی آگاهی بیشتری خواهید داشت.
  • می توانید از یک دفترچه و خودکار استفاده کنید یا اپلیکیشن های مشابه را برای این منظور به کار بگیرید.
  • تمام وعده های غذایی، میان وعده ها، تنقلات و نوشیدنی های مصرفی را ثبت کنید. این اطلاعات می توانند زمانی که احساس می کنید وزن اضافه کرده اید، سودمند باشند. می توانید ببینید که انتخاب چه غذاهایی منجر به این تغییرات شده است.
4
یک دوست تمرینی یا رژیمی پیدا کنید.

کاهش وزن همراه با یک فرد دیگر می تواند بسیار انگیزه بخش باشد. مطالعات نشان می دهند افرادی که از یک حامی برخوردار بوده اند در کاهش وزن موفق تر عمل کرده اند.

  • تمرینات ورزشی را با هم انجام دهید تا تمرین کردن مفرح تر شود و در زمانی که احساس می کنید دیگری در حال تسلیم شدن است به یکدیگر انگیزه بدهید.
  • از دوستان، افراد خانواده و یا همکاران خود بخواهید که شما را در این راه حمایت کنند یا در برنامه ی تمرینی و رژیمی به شما بپیوندند.
نکته ها: 
  • تمرین های ورزشی به تنهایی کمکی به از بین بردن چربی های یک دنده ی شکم نخواهند کرد. پیروی از یک رژیم غذایی موثر با مصرف کالری کمتر می تواند در کنار تحرک بیشتر به منظور سوزاندن کالری بیشتر، کلید سوزاندن بیشتر چربی های شکم باشد. 

  • در صورتی که از بیماری به خصوصی رنج می برید، پیش از هرگونه تغییر در رژیم غذایی با پزشک خود مش.رت کنید. 

  • با توجه به آنچه در این نوشتار گفته شد حالا بهتر می دانید که روش های کاهش چربی تبلیغی در رسانه ها تنها جنبه ی سو استفاده از نا آگاهی ما دارند و بر این اصل استوار شده اند که فرد همیشه به دنبال آسانترین راه ممکن است. 

  • روش ها و توصیه های مطرح شده اگرچه ممکن است در ابتدا سخت به نظر برسند اما با پیروی و استمرار، برنامه ی کاهش وزن در نهایت حس بهتری از لحاظ فیزیکی و از نظر روحی در شما ایجاد می کند که ادامه ی این روند را خوشایند و دلپذیر می کند. بسیاری از افرادی که حالا اندام زیبایی دارند روزی از افزایش وزن رنج برده اند و بیش از یک فرد عادی قدردان شیوه زندگی سالمی هستند که برگزیده اند.   

  • کاهش سطح استرس و همچنین خواب کافی می تواند به کاهش چربی جمع شده در اطراف شکم کمک کند. بعضی متخصصین معتقدند که کاهش سطح هورمون کورتیزول در ادامه ی این عادات سودمند به مرور زمان باعث کاهش چربی پهلو ها می شود. 

 

فرزانه یوسفیان

همیشه می گوییم از هنر و هنرمند حمایت می کنیم. سال هاست همواره شعارمان این است که باید از بخش خصوصی حمایت کنیم. حال اگر بخش خصوصی سرمایه اش را در حوزه فرهنگ و هنر هزینه کند، حمایت مسئولان، علاقمندان و اصحاب رسانه را طلب می کند. سرمایه گذاران و تهیه کنندگان در حوزه سینما از این قاعده مستثنی نیستند. افرادی که میلیاردها تومان برای ساخت یک فیلم هزینه می کنند تا من و شما بتوانیم ساعاتی از هفته را به تماشای فیلم مشغول شویم.

در این میان زمان اکران می تواند بهترین آمار فروش را برای یک فیلم داشته باشد. فیلم هایی که در ماه مبارک رمضان اکران شدند اما شرایط سخت تری داشتند. استقبال از تماشای فیلم از زمان افطار تا نیمه های شب بسیار ضعیف بود تا جایی که در برخی گزارش های منتشر شده شاهد شکست خوردن آن طرح هستیم. رئیس انجمن سینماداران و مدیر پردیس سینمایی ماندانا در خبری که به گزارش مهر منتشر شده درباره طرح اکران رمضان 97 گفت: «ما هر سال در ماه رمضان تلاش می کردیم تا صاحبان آثار را قانع کنیم که ریسک کنند و فیلم هایشان را در این بازه زمانی به نمایش بگذارند و برای آنها امتیازات ویژه در نظر می گرفتیم برای مثال روزهایی که یک فیلم در ماه مبارک رمضان به نمایش گذاشته می شد جزء کف فروش آن حساب نمی کردیم اما امسال در این بازه زمانی فیلم جدیدی اکران نشد. در واقع فیلم هایی که برای ماه رمضان در نظر گرفته شده بودند دو سه هفته قبل از آغاز ماه مبارک رمضان روی پرده رفته و مخاطبان آنها را دیده بودند و طبیعتا فیلمی که چند هفته اکران شده باشد کم کم مشتریان خود را از دست می دهد و این اتفاق امسال رخ داد.»

این اتفاق برای صنعت سینما اتفاق خوشایندی نیست. شاید اگر حمایتی از این طرح از سوی صدا و سیما برای تبلیغ، مسئولان شهری برای نصب بیلبوردهای تبلیغاتی، حمایت اصحاب رسانه و... صورت می گرفت، به جای اینکه ناراحت از شکست این طرح باشیم، به فکر ارتقای آن در سال های آتی بودیم. اکران فیلم ها همچنان ادامه دارد. ماه رمضان پایان یافت، اما اکران برخی سالن های سینما به حالت قبل بازنگشت، زیرا پخش فوتبال جام جهانی مهمان سالن های سینما شد.

مدت‌ها پیش از شروع جام‌ جهانی فوتبال در روسیه بحث و گمانه‌ زنی بر سر پخش مسابقات در سینماها آغاز شد و با وجود مخالفت جمع زیادی از تهیه ‌کنندگان و صاحبان فیلم، سرانجام شورای عالی اکران با ابلاغ مصوبه‌ ای با پخش فوتبال در سینماها موافقت کرد. به استناد گزارش ایسنا؛ در این مصوبه ذکر شده بود که فقط ۶ مسابقه که شامل سه بازی تیم ملی ایران و سه بازی نیمه‌ نهایی و فینال می‌شود اجازه پخش دارند و البته تمام سینماها هم نمی ‌توانند این کار را انجام دهند چرا که باید تعداد سالن‌هایشان بیشتر از یکی باشد. بر این اساس، از میان سینماهایی که سه سالن دارند فقط یک سالن، پردیس‌هایی که پنج سالن دارند فقط دو سالن و پردیس‌هایی که بیش از پنج سالن دارند چهار سالن مجاز به پخش مسابقات شدند.

حال سوال اینجاست آیا درصدی از آمار فروش بلیت های سالن های سینما برای فیلم های در حال اکران در نظر گرفته می شود؟ سوالی که بسیاری در فضای مجازی و برخی اخبار به آن پرداخته اند. در این خصوص علی سرتیپی سخنگوی شورای عالی اکران می گوید: بحث هایی درباره سود فروش بلیت های فوتبال برای صاحبان فیلم ها انجام گرفته است که تا دوشنبه (امروز) مشخص می شود و هنوز به صورت قطعی تصمیم گیری نشده است.

با وجود اینکه تیم ایران در بازی نخست خود در جام جهانی برنده شد، حالِ تماشاچیان و سینما داران خوب است، اما حال فیلم دارانی که فیلم شان در حال اکران است، بد است و باید به فکر این حال بد بود. در این ایام ظرفیت سینماها باید در اختیار فیلم ها بود، اما به پخش فوتبال اختصاص داده شد و این در نظر گرفته نشده که چند درصد از فروش باید در اختیار فیلم داران قرار بگیرد، این در صورتی است که نظارت درستی هم بر این طرح نشده است.

خودمان را اگر جای سرمایه داران و تهیه کنندگان فیلم ها بگذاریم، آیا باز هم در پی سرمایه گذاری در حوزه فرهنگ و هنر و خصوصا ساخت فیلم بودیم؟ با وجود شرایط سخت در حوزه فرهنگ و هنر که هر فرد حتی پیشکسوت این حوزه را دلسرد کرده است، چرا باز نمک به زخم شان می پاشیم و به فکر برون رفت از این مشکل و هموار کردن مسیر فعالیت آن ها نیستیم. امیدواریم امروز و در جلسه ای که قرار است در خصوص سود فروش بلیت های فوتبال برای فیلم داران برگزار شود، نگاه ویژه تری به زحمت کشان عرصه فرهنگ و هنر شود.

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

همین دو ساعت پیش ناهار مفصلی خوردید اما حالا بازهم میل دارید غذایی بخورید! چرا این‌قدر زود؟ شکی نیست که پرخوری و نداشتن فعالیت بدنی باعث چاقی می‌شود اما واقعاً چه چیزی باعث می‌شود هورمون‌های گرسنگی این‌قدر غیر قابل کنترل ترشح شوند؟ از همه مهم‌تر، برای کنترل اشتها و احساس گرسنگی‌تان چه می‌توانید بکنید؟

به گزارش تبیان، گاهی به سختی می‌توان یک علت برای چنین حالتی نام برد. برای پیدا کردن دلیل اصلی زود به زود احساس گرسنگی کردن باید آزمایشات و بررسی‌های دقیقی انجام شود. بدن شما پیچیده است و یک سیستم کاملاً هماهنگ دارد. هر کاری که انجام می‌دهید، تغذیه و سبک زندگی شما، عادت‌هایتان و خیلی چیزهای دیگر در احساس گرسنگی و سیری دخیل‌اند. گاهی یک دلیل پزشکی برای گرسنگی‌های غیر قابل کنترل وجود دارد، مثلاً پرکاری تیروئید، اما بیشتر اوقات ترکیبی از فاکتورهای فیزیولوژیکی و هیجانی عامل نیاز مکرر شما به خوردن یا پرخوری کردن در وعده‌های غذایی هستند. در این مطلب 5 راهکار علمی و طبیعی به شما ارائه می‌دهیم که بتوانید مشکلتان را مدیریت کنید.

ساختار تغذیه‌تان را تغییر دهید
برای صبحانه و ناهار چه می‌خورید؟ غذاهای فرآوری شده و پُر از قند فوراً جذب بدن شده و موجب افزایش ناگهانی قند خون و انسولین می‌شوند. هر چه این افزایش فوری‌تر باشد، زوتر هم افت می‌کند. ممکن است بعد از خوردن کربوهیدرات تصفیه شده، فوراً انرژی بگیرید اما خیلی زود هم احساس افت انرژی و گرسنگی خواهید کرد چون قند خونتان به همان سرعت نیز افت می‌کند.

برای اینکه چنین نوسانات ناگهانی در سطح انرژی‌تان روی ندهد و بتوانید اشتهای خود را کنترل کنید باید کربوهیدرات‌های تصفیه شده و قند اضافی را از رژیم غذایی خود حذف کنید. در عوض میان وعده‌ها، وعده‌های غذایی‌تان را بر پایه‌ی غذاهای طبیعی که شامل پروتئین هستند انتخاب کنید. پروتئین سیرکننده است و غذاهای فیبردار مانند میوه‌ها و سبزی‌ها نیز دیرتر معده را ترک می‌کنند و بنابراین قند خونتان آهسته‌تر بالا رفته و مدت بیشتری سیر خواهید ماند. گاهی فقط کافی است ساختار تغذیه‌ی خود را تغییر دهید و این تغییر شامل حذف هله هوله می‌شود.

برای آن‌هایی که هوس خوردن غذاهای شیرین دارند، عبارت «بدون قند» ممکن است راه حل خوبی به نظر برسد اما تحقیقات نشان داده این جور مواد غذایی مشکل را بدتر می‌کنند. وقتی شما چیزی می‌خورید که مزه شیرین دارد، بدنتان انتظار دارد کالری دریافت کند و اگر کالری در کار نباشد اشتهای شما راضی نمی‌شود. بنابراین شما را به دنبال کالری می‌فرستد

همیشه هیدراته باشید
آیا تشنگی باعث می‌شود احساس گرسنگی هم بکنید؟ مطالعات نشان داده بیشتر افراد تشنگی را با گرسنگی اشتباه می‌گیرند و فراموش می‌کنند به میزان کافی آب بنوشند. صبح که از خواب بیدار می‌شوید یک لیوان بزرگ آب بنوشید. همیشه یک بطری استیل آب با خود همراه داشته باشید تا در طول روز جرعه جرعه بنوشید. وقتی خارج از زمان وعده‌ی اصلی هوس کردید چیزی بخورید، اول یک لیوان آب یا چای بنوشید و سپس احساس خود را بازبینی کنید. ممکن است همین آب یا چای برای مهار احساس گرسنگی‌تان کافی باشد. حتی اگر گرسنگی‌تان برطرف نشود حداقل احساس بهتری پیدا خواهید کرد چون بدنتان آب‌رسانی شده است. خیلی وقت‌ها پیش می‌آید با احساس مرموزی از کم آبی بدن روبرو هستیم اما احساس تشنگی نمی‌کنیم، یعنی تشنگی خود را حس نمی‌کنیم.

هیجان خوردن را مهار کنید
گاهی دلیل خوردن ما، گرسنگی نیست بلکه برای غلبه بر احساس کسالت یا تسکین استرسمان غذا می‌خوریم. هیجانی خوردن ارتباط تنگاتنگی با استرس دارد. وقتی حالمان خوب نیست، استرس داریم، غمگینیم و ...، غذا به ما احساس راحتی می‌دهد و این یک واکنش است که از دوران کودکی با خود حمل می‌کنیم و به آن شرطی شده‌ایم. وقتی بچه بودید اگر ناراحت می‌شدید یا از چیزی دلخور بودید، پدر و مادرتان برای خوب کردن حال شما یک خوراکی خوشمزه مثل بستنی یا دونات به شما می‌دادند. این خاطرات همچنان در ضمیر ناخودآگاهتان پرسه می‌زنند و وقتی احساس استرس و آشفتگی می‌کنید دوباره فعال می‌شوند. برای همین در چنین شرایطی ناخودآگاه سراغ خوراکی‌ها می‌روید و تشخیص نمی‌دهید که کودک درونتان به شما این دستور را می‌دهد.
هر چند نمی‌توانیم استرس را به طور کامل از زندگی حذف کنیم اما می‌توانیم راه‌های بهتری برای کنترل آن پیدا کنیم. اجازه ندهید خوردن، راه فرار شما از استرس و اندوه و مبارزه با حال ِ بدتان باشد. برای پیاده روی بیرون بروید، با یک دوست تماس بگیرید یا کاری کنید که آرامتان کرده و حواستان را از خوردن پرت کند. ورزش‌های ذهنی جسمی مانند یوگا و مدیتیشن نیز برای غلبه بر استرس و آگاهانه غذا خوردن بسیار مفیدند. اگر شک دارید که خوردن شما ناشی از هیجان است یا گرسنگی واقعی، سه هفته همه چیز را یادداشت کنید. هر چیزی که می‌خورید؛ هر احساس یا فکری که در زمان خوردن دارید و چیزهایی شبیه به این. هر وقت فکر خوردن خارج از برنامه به سرتان زد، فوراً یک جایگزین برایش قرار دهید؛ بیکار نمانید و دست به عمل بزنید!

شاید فکر کنید خوابیدن چه ربطی به خوردن دارد، اما دارد! مطالعات نشان داده کمبود خواب، میزان هورمون‌های تحریک کننده‌ی اشتها یعنی هورمون گرلین را بالا می‌برد. همچنین نداشتن خواب کافی از میزان هورمون سرکوب‌گر اشتها به نام لپتین کم می‌کند. در تحقیقی، افرادی که به مدت دو شب فقط چهار ساعت خوابیده بودند، سطح گرلین‌شان 28 درصد بیشتر شده و از میزان لپتین خونشان 18 درصد کم شده بود. عجیب هم نیست که این افراد خیلی بیشتر احساس گرسنگی می‌کردند. هر چه کمتر بخوابید، ساعت‌های بیشتری را بیدار و فعالید. متأسفانه خواب کافی نداشتن باعث احساس خستگی و ناتوانی می‌شود و توان ورزش کردن را از شما می‌گیرد. بنابراین بیشتر می‌خورید و کمتر ورزش می‌کنید؛ این اصلاً ترکیب خوبی نیست!

«بدون قند» ها را فراموش کنید
برای آن‌هایی که هوس خوردن غذاهای شیرین دارند، عبارت «بدون قند» ممکن است راه حل خوبی به نظر برسد اما تحقیقات نشان داده این جور مواد غذایی مشکل را بدتر می‌کنند. وقتی شما چیزی می‌خورید که مزه شیرین دارد، بدنتان انتظار دارد کالری دریافت کند و اگر کالری در کار نباشد اشتهای شما راضی نمی‌شود. بنابراین شما را به دنبال کالری می‌فرستد! ضمناً مطالعات نشان داده شیرین کننده‌های مصنوعی موجب تغییر میکروبیوم روده به شیوه‌ای می‌شوند که ریسک مشکلات متابولیکی و چاقی را افزایش می‌دهند. پس بدنتان را گول نزنید، فقط مصرف قند را تدریجاً حذف کنید.

مدیرکل ورزش و جوانان استان البرز گفت:هیات فوتبال استان البرز لیست مدارس مجاز آموزش فوتبال را اعلام کرده است و خانواده ها نیز با اطلاع کافی فرزندان خود را در مراکز دارای مجوز رسمی ثبت نام کنند.

امیرغفرانی در گفتگو با خبرنگار برنا با اعلام این خبر افزود:  با توجه به فرا رسیدن فصل تابستان و مراجعه خانواده ها جهت ثبت نام فرزندان خود در مدارس فوتبال، اسامی مراکز دارای مجوز رسمی از سوی هیات فوتبال استان البرز اعلام شد.

وی افزود: لیست ۵۰  مدرسه مجاز ثبت شده فوتبال در استان اطلاع رسانی شده است و متقاضیان می توانند جهت ثبت نام به همین مراکز مراجعه کنند.

مدیرکل ورزش و جوانان در خصوص شهریه مدارس فوتبال نیز بیان کرد: هزینه های که در این مدارس باید از متقاضیان گرفته شود طبق درجه بندی مدارس تعیین و مدارس فوتبال موظف هستند طبق هزینه های تعیین شده از افراد شهریه دریافت کنند. 

وی افزود: در صورت مشاهده هر گونه تخلف در این زمینه از طریق واحدهای نظارتی، اماکن و بازرسی برخورد قانونی اعمال خواهد شد.

 

پژوهشگران معتقدند اهمیت سرعت پیاده‌روی به عنوان یک عامل موثر بر سلامتی، باید در پیام‌های عمومی سلامت مطرح شود. آن‌ها با تجزیه ‌و تحلیل بر روی بیش از 50 هزار فرد بالغ که به‌صورت روزانه پیاده‌روی می‌کنند، دریافتند که سرعت بیشتر پیاده‌روی با ریسک پایین‌تر بیماری‌های قلبی-عروقی و سایر علل مرگ‌ومیر ارتباط دارد.

به گزارش ایسنا به نقل از British Journal of Sports Medicine، این پژوهش که به سرپرستی دانشگاه سیدنی انجام گرفته است، نشان می‌دهد که افزایش سرعت پیاده‌روی می‌تواند طول عمر افراد را نیز افزایش دهد.

راه رفتن با سرعت معمولی در مقایسه با راه رفتن با سرعت پایین، با 20 درصد کاهش در ریسک درگیری با همه علل مرگ‌ومیر همراه است. این درحالی‌ است که راه رفتن سریع با کاهش 24 درصدی این ریسک، موثرتر قلمداد می‌شود.

نتایج مشابه این پژوهش برای خطر مرگ بر اثر بیماری‌های قلبی-عروقی نیز انتشار یافته است که به ترتیب با کاهش 24 و 21 درصدی در پیاده‌روی با سرعت معمولی و بالا، در مقایسه با راه رفتن آهسته همراه بوده است.

همچنین با افزایش سن، سرعت راه رفتن می‌تواند بیشتر بر سلامت افراد تاثیر بگذارد. در این آزمایش، داوطلبان 60 ساله یا مسن‌تر، با سرعت معمولی و بالا پیاده روی کرده‌اند. نتایج نشان داد که خطر مرگ بر اثر علل قلبی-عروقی در افرادی که با سرعت متوسط پیاده‌روی کرده‌اند، 46 درصد کاهش و در کسانی که با سرعت بالا راه می‌رفتند، کاهش 53 درصدی را نسبت به گروه شاهد، نشان داده است.

این نتایج، در مقاله‌ ویژه‌ای به قلم پروفسور "ایمانوئل استاماتاکیس" از مرکز "چارلز پرکینس" و دانشکده‌ سلامت عمومی دانشگاه سیدنی، در شماره ویژه مجله فوق که منحصرا بر روی آثار پیاده‌روی و سلامت مطالعه می‌کند، منتشر شده است.

پروفسور "استاماتاکیس" بیان کرده است: «سرعت بالای پیاده‌روی، عموماً 5 تا 7 کیلومتر در ساعت است، اما به سطح تناسب اندام فرد نیز بستگی دارد. یک ملاک جایگزین این است که با سرعتی پیاده‌روی کنید که حفظ این سرعت، باعث شود کمی نفس‌نفس زده و عرق کنید.»

همچنین وی اضافه کرده است: «سرعت پیاده‌روی با ریسک همه‌ علل مرگ‌ومیر ارتباط دارد، اما نقش اصلی آن مستقل از مجموع فعالیت‌های فیزیکی که یک فرد انجام می‌دهد، تاکنون توجه زیادی را دریافت نکرده است.»

در یک همکاری میان مرکز "چارلز پرکینز" و دانشگاه سیدنی، دانشکده پزشکی و سلامتی دانشگاه کمبریج، دانشگاه ادینبرو، دانشگاه لیمرک و دانشگاه اولستر، پژوهشگران به دنبال تعیین ارتباط بین سرعت پیاده‌روی با مرگ، بر اثر همه علت‌های بیماری‌های قلبی-عروقی و سرطان بوده‌اند.

این گروه پژوهشی، سوابق مرگ‌ومیر را با نتایج 11 نظرسنجی مبتنی بر جمعیت در انگلستان و اسکاتلند از سال‌های 1994 تا 2008 که در آن شرکت‌کنندگان سرعت پیاده‌روی‌شان را گزارش کرده‌ بودند، ارتباط دادند و سپس، عواملی چون میزان و شدت همه‌ فعالیت‌های فیزیکی، سن، جنسیت و شاخص توده بدنی آنان را نیز تعدیل کردند.

درحالی‌که جنسیت و شاخص توده بدنی ظاهراً تأثیری روی نتایج نشان نداده است، اما پیاده‌روی با سرعت معمولی یا زیاد با کاهش معنادار ریسک همه علل مرگ و بیماری‌های قلبی عروقی ارتباط داشته است. با این وجود، هیچ شواهدی وجود ندارد که نشان دهد سرعت پیاده‌روی تأثیر معنی‌داری روی مرگ بر اثر سرطان دارد.

پروفسور "استاماتاکیس" بیان کرده است: «جداسازی تأثیر یک جنبه خاص فعالیت فیزیکی و درک ارتباط بالقوه آن با خطر مرگ زودرس پیچیده است.»

در کل، بررسی‌های این پژوهش نشان می‌دهد که افزایش سرعت پیاده‌روی می‌تواند روشی ساده برای بهبود سلامت قلبی و کاهش خطر مرگ زودرس باشد. این امر پیام ساده‌ای را برای کمپین‌های سلامت عمومی فراهم می‌آورد تا آن را ترویج دهند.

اضافه وزن و چاقی یکی از شایع ترین مشکلات سلامت در دنیای امروز محسوب می شود. اگرچه ممکن است در حال حاضر فردی سالم به نظر برسید، اما کیلوهای اضافه می توانند در آینده پیامدهایی منفی برای شما به همراه داشته باشند. در همین راستا، روش هایی که به کاهش وزن کمک می کنند نیز روند افزایشی محبوبیت خود را شاهد هستند.

 

 از آنجایی که شرایط بدن همه افراد شبیه به هم نیست، تلاش های شما برای کاهش وزن ممکن است نتیجه دلخواه را به همراه نداشته و احساس ناامیدی در شما شکل بگیرد. اگر به دنبال گزینه های جدید یا روشی ساده‌تر برای کاهش وزن هستید، آب درمانی یکی از گزینه هایی است که می توانید مد نظر قرار دهید.

آب درمانی روشی ساده و با فواید بسیار است. افزون بر این، شما نیازی به ایجاد تغییرات چشمگیر و استفاده از حداکثر توانایی هایی خود برای دنبال کردن آن ندارید.

آب درمانی برای کاهش وزن از کجا سرچشمه می گیرد؟

اگرچه در دنیای غرب آب درمانی از شهرت هرچه بیشتری برخوردار شده است، اما تا پیش از این روشی بسیار شناخته شده در ژاپن بوده است.

در ژاپن از آب درمانی برای پاکسازی معده و بهبود شرایط دستگاه گوارش استفاده می شود. افزون بر این، ژاپنی ها کشف کرده اند که این روش به کسب انرژی بیشتر و همچنین کاهش وزن کمک می کند.

به طور سنتی، نوشیدن آب به میزان کافی چند دقیقه پس از بیدار شدن از خواب توصیه شده است.

چند ساعت ابتدایی صبح در ژاپن به عنوان «ساعات طلایی» شناخته می شود. مردم این کشور معتقدند که در این بازه زمانی، نوشیدن آب به طور قابل توجهی عملکرد دستگاه گوارش و به طور کلی شرایط سلامت انسان را بهبود می بخشد.

آب درمانی چیست؟

اگرچه نام این روش ممکن است پیچیده به نظر برسد یا این ذهنیت را ایجاد کند که با روشی بسیار محدودکننده مواجه هستید، اما در حقیقت شرایط کاملا برعکس است.

آب درمانی دارای برخی قوانین یا مراحل خاص است که دنبال کردن آنها دشوار نیست. این قوانین شامل موارد زیر می شوند:

زمانی که از خواب بیدار می شوید، بین 400 تا 600 میلی لیتر آب طبیعی می نوشید. انجام این کار پیش از این که غذا بخورید اهمیت دارد. در مجموع، این مقدار چیزی بین 4 تا 6 لیوان آب می شود. بهتر است آب گرم باشد یا از دمای اتاق برخوردار باشد. شما می توانید برای بهبود عطر و طعم آب مقداری آبلیمو تازه به آن اضافه کنید، اما نباید از شیرین کننده استفاده شود.

دندان های خود را مسواک زده و پیش از این که هر گونه ماده غذایی مصرف کنید، 45 دقیقه صبر کنید. اگر هنگام بیدار شدن از خواب با احساس گرسنگی مواجه بودید نگران نباشید زیرا نوشیدن این مقدار آب به احساس پری کمک خواهد کرد و انتظار 45 دقیقه ای امکانپذیر خواهد بود.

سپس، یک صبحانه سبک مصرف کنید، اما باید صبحانه ای کامل باشد که مواد مغذی ضروری را در اختیار شما قرار می دهد. آغاز روز با مصرف غذاهای طبیعی، ارگانیک و با کیفیت بالا اهمیت دارد. از غذاهای فرآوری شده، گوشت ها و چربی های مضر پرهیز کنید. اسموتی ها یا سالادها، و یا ترکیبی از جو دوسر، مغزهای خوراکی، و شیر گزینه های خوبی هستند.

وعده های غذایی دیگر شما نیز باید سبک باشند تا آب درمانی عملکرد خود را به خوبی نشان دهد.

طی دو ساعت پس از غذا خوردن باید از نوشیدن هرگونه مایع پرهیز کنید. با این وجود، مصرف دو لیتر آب در روز توصیه شده است که باید به ان توجه داشته باشید.

توصیه های عمومی برای آب درمانی به منظور کاهش وزن

شما می توانید اندکی نمک به آب اضافه کنید تا هیدراتاسیون یا آبرسانی به بدن تسهیل شود. اما اگر نمک می تواند مشکل خاصی برای سلامت شما ایجاد کند، نسبت به انجام این کار محتاط باشید. اگر پزشک به شما دنبال کردن یک رژیم غذایی کم سدیم را توصیه کرده است، از افزودن نمک به آب پرهیز کنید. خواهید دید که بدن شما تمام آب مورد نیاز خود را به طور طبیعی جذب خواهد کرد.

از مصرف قهوه، الکل، یا هرگونه محرک دیگر پرهیز کنید. مصرف این قبیل نوشیدنی ها شما را در معرض آسیب قرار می دهد، در شرایطی که آب درمانی با هدف تقویت سلامت انجام می شود. برای پیشگیری از هر گونه آسیب برای مدتی مصرف این نوشیدنی ها را کنار بگذارید. اگر به دنبال یک نوشیدنی با عطر و طعم بهتر هستید، اسموتی های سبز یا آبمیوه های طبیعی در مقادیر کوچک گزینه های خوبی هستند.

اگر به یک بیماری مبتلا هستید که نیازمند مراقبت و کنترل رژیم غذایی است، از آب درمانی تنها پس از مشورت با پزشک خود استفاده کنید.

عصر ایران

ویتامین E مهم‌ترین منبع آنتی اکسیدان است که در روغن‌های مایع گیاهی، تازه، سالم و فرابکر وجود دارد. البته فرآیندی که برای آماده‌سازی این روغن‌ها برای مصرف‌کننده سپری می‌شود، بر میزان ویتامین آن نیز تاثیر می‌گذارد؛ چرا که قسمت‌های عمده‌ای از ویتامین E در فرآیند نور، حرارت و اکسیژن هوا از بین می‌رود. چون این ویتامین‌ها ناپایدار بوده و اکسیژن هوا می‌تواند باعث از بین رفتن آنها شود.

تقریبا هر روز به اشکال مختلف با جملاتی همچون «جلوگیری از پیری بدن با خوردن این خوراکی‌ها» مواجه می‌شویم که می‌توانند اشتیاق برخی از ما را برای مطالعه محتوای این خبرها برانگیزانند.

«جام جم» در ادامه نوشت: در حالی که همه ما یقین داریم ترس از پیری و فرار از آن توهمی بیش نیست و طبق قانون طبیعت تمام موجودات این سیر تکاملی حیات را سپری خواهیم کرد. حتما می‌پرسید اگر این خبرها از صحت لازم و کافی برخوردار نیستند، تکلیف شما چیست؟ بالاخره تغذیه در فرآیند پیری تاثیر دارد یا خیر؟

دکتر محمدرضا وفا، متخصص تغذیه درباره میزان تاثیر تغذیه بر فرآیند پیری با شما گفت‌وگو می‌کند و تأکید دارد به این قبیل خبرها که بیشتر جنبه تجاری داشته و مبنای علمی ضعیفی دارند، اکتفا نکنید و حتما الگوی تغذیه سالمی را برای داشتن دوران سالمندی سالم در پیش بگیرید:

محققان برجسته دنیا در علم تغذیه دریافته‌اند الگوی غذایی سالم در کاهش روند پیری و سلامت افراد حتی در دوران سالمندی بسیار نقش دارد و بهترین زمان آغاز سبک تغذیه سالم و البته زندگی سالم، دوران جنینی است. هر چند آغاز افزایش کیفیت غذا، هیچ زمانی دیر نیست و فرد در هر سن و مرحله‌ای که باشد، با اصلاح و سالم‌سازی الگوی تغذیه می‌تواند کیفیت زندگی خود را نیز افزایش دهد. نتایج تحقیقات نشان می‌دهد اگر یک فرد از نظر فیزیولوژی و زیست‌شناسی از الگوی تغذیه سالم و مناسبی برخوردار باشد، می‌تواند تا ۱۲۰ سال به لحاظ ذهنی و جسمی، سلامت زندگی کند.

لازم است بدانید یکی از انگیزه‌های محققان برای شناسایی راه‌های علمی و درست افزایش طول عمر، افزایش میزان بهره‌وری متخصصان رشته‌های مختلف از جمله پزشکی تا سنین ۹۰-۸۰ سالگی است. متخصصان رشته‌های مختلف مانند جراحان رشته‌های مختلف پزشکی از مهارت و تجربیات گرانبها و ارزشمندی برخوردار هستند که لازم است حتی در دوران سالمندی این افراد توان ارائه خدمات به جامعه را داشته باشند. چنین رویکردی دانشمندان علم تغذیه را بر آن داشته تا راه‌های موثر برای سالمندی سالم را بررسی کنند. اما دستاوردهای این تحقیقات به معنای دستیابی انسان به عمر نوح و زندگی بدون پیری نیست!

چرایی مصرف آنتی اکسیدان‌ها

تبلیغات تجاری درباره مصرف آنتی‌اکسیدان‌ها و برچسب ضدپیری بودن آنها علت اصلی این گزارش است. یکی دیگر از ترفندهای تاجران برای تامین منافع اقتصادی خود، مصرف آنتی‌اکسیدان‌ها به‌عنوان مهم‌ترین عوامل ضدپیری است. دو سازوکار وجود دارد که در سالمندی باعث اختلال در عملکرد سلول‌ها یا از بین رفتن خود سلول می‌شود. یکی از آنها «استرس اکسیداتیو» است که وضعیت متابولیسم موجب ایجاد رادیکال‌های آزاد در بدن می‌شود.لازم است بدانید حتی مصرف زیاد غذا و پرخوری هم می‌تواند باعث تولید سم در بدن شود. «التهاب» یکی دیگر از سازوکارهایی است که باعث آزادسازی رادیکال‌ها و کاهش توانایی سیستم ایمنی بدن می‌شود. استرس، آلودگی هوا، دیابت و ... باعث افزایش سطح رادیکال‌های آزاد، از بین رفتن سلول‌ها و در نتیجه کاهش سطح آنتی اکسیدان‌های بدن می‌شوند. چرا که آنتی اکسیدان‌ها نقش غیرفعال کردن رادیکال آزاد را دارند.

منابع حاوی آنتی اکسیدان

ویتامین E مهم‌ترین منبع آنتی اکسیدان است که در روغن‌های مایع گیاهی، تازه، سالم و فرابکر وجود دارد. البته فرآیندی که برای آماده‌سازی این روغن‌ها برای مصرف‌کننده سپری می‌شود، بر میزان ویتامین آن نیز تاثیر می‌گذارد؛ چرا که قسمت‌های عمده‌ای از ویتامین E در فرآیند نور، حرارت و اکسیژن هوا از بین می‌رود. چون این ویتامین‌ها ناپایدار بوده و اکسیژن هوا می‌تواند باعث از بین رفتن آنها شود.

ویتامین C منبع مهم دیگر آنتی اکسیدان است که با ویتامین E در سطح تغذیه، کار مشترکی در سطح سلولی انجام می‌دهند. ویتامین A، اسیدهای چرب امگا۳ و بتاکاروتن (ترکیبات رنگی سبزیجات صیفی‌جات و میوه‌های تازه) منابع مهم تغذیه‌کننده آنتی‌اکسیدان در بدن محسوب می‌شوند. چای، قهوه تازه و حتی شکلات کاکائوی خوب و با کیفیت بالا همه می‌توانند تامین‌کننده آنتی‌اکسیدان باشند. نکته مهم درباره مواد غذایی و نقش آنها در تامین لازم وکافی آنتی‌اکسیدان بدن، مصرف تازه و سریع مواد غذایی است. همه چیز در تغذیه کیفی است.مثلا ویتامین C پرتقالی که مستقیما از درخت چیده و مصرف می‌شود بسیار بیشتر از پرتقال‌هایی است که در یخچال‌های خانگی وجود دارند. حتی باز ماندن در روغن باعث خرابی و بی‌مصرف شدن آن می‌شود.

همچنین مغزهای کهنه و شور منبع مناسبی برای تامین آنتی‌اکسیدان محسوب نمی‌شوند. ممکن است این پرسش برای شما هم پیش آید که مصرف مکمل‌های ویتامین E و C و ... تا چه اندازه در تامین آنتی اکسیدان بدن تاثیر دارد. به افراد سالم توصیه می‌شود املاح و ویتامین‌های خود را از طریق منابع غذایی تازه تامین کنند. اما افرادی که در معرض کم خونی، استرس و آلودگی هوا یا شغلی همچون فعالیت در معدن یا ذوب فلز هستند، به دلیل کاهش آنتی اکسیدان در بدنشان می‌توانند از مکمل‌ها استفاده کنند.

تجارت آنتی اکسیدان با چای سبز

سال‌های اخیر، تب مصرف چای سبز برای لاغری و کاهش وزن بسیار بالا بوده است. تاجران با تبلیغات کذایی همچون تاثیر سریع در کاهش وزن، افزایش آنتی اکسیدان و ممانعت آن از پیری آنچنان این گیاه سبز را تبلیغ می‌کنند که برخی از ما را بر آن داشته روزانه هفت لیوان چای سبز مصرف کنیم. غافل از آن که مصرف بیش از اندازه این گیاه می‌تواند نتیجه معکوس داشته باشد و باعث تولید سم و به هم خوردن تعادل املاح در بدن شود. چای سبز باعث لاغری و مانع پیری نمی‌شود و اظهارات در این زمینه غیرعلمی است؛ چرا که آنتی‌اکسیدان‌ها به تنهایی نمی‌توانند مانع پیری شوند. برای سالمندی سالم مجموعه‌ای اقدامات لازم است که یکی از آنها مصرف آنتی اکسیدان است.

درست است چای سبز به‌دلیل تخمیر کمتر از آنتی‌اکسیدان بیشتری نسبت به چای برخوردار است اما به شرطی که تازه و البته کمرنگ مصرف شود و تعداد دفعات آن نیز ۴-۳ فنجان در روز باشد.

پشت میز نشینی در محل کار بخشی از زندگی ما را به خود اختصاص داده است و تفاوت چندانی ندارد که شما کارمند باشید یا یک پزشک منخصص. به هرترتیب ناچارید هر روز بخش قابل توجهی از زمان خود را در وضعیت نشسته سپری کنید و این در شرایطی است که معمولا اصول صحیح نشستن روی صندلی نیز رعایت نمی شود.

 تکرار و تداوم این وضعیت برای سال های متمادی آسیب های جدی فیزیکی را متوجه سلامت انسان می کند و این چالشی است که نمی توان به سادگی آنرا نادیده گرفت. اما در این شرایط چه راهکارهایی را برای حفظ سلامتی می توان مدنظر داشت؟!

در مقام پاسخ به آنچه مطرح شد، قطعا نمی توانیم تغییر شغل را به عنوان یک راهکار مدنظر داشته باشیم زیرا در شرایط اقتصادی روز قطعا آسیب فیزیکی و مشکلات سلامت را به گرفتاری های ناشی از بیکاری ترجیح می دهیم! بنابراین بهترین و البته ممکن‌ترین راه حل توجه به نرمش های سبک و علمی است که بدین منظور توسط متخصصان مدنظر قرار دارد. از این رو، در مطلب امروز تعدادی از حرکت های ورزشی مناسب محیط کار را با هم مرور می کنیم. ناگفته نماند انجام منظم این حرکت های ورزشی نه تنها سلامت جسم را تضمین می کند بلکه نقش و اثر مهمی در کاهش فشارهای عصبی و استرس های شغلی در محیط کار خواهد داشت.

به صاحبان مشاغل و مالکان کسب و کار توصیه می کنیم روزانه یک یا دو بازه زمانی کوتاه را به عنوان زمانی برای انجام حرکت های ورزشی مذکور مشخص کرده و حتی کارمندان خود را مجبور به تمرین آن کنند.

 

ورزش‌هایی برای کارمندان (+تصاویر)

ورزش‌هایی برای کارمندان (+تصاویر)

ورزش‌هایی برای کارمندان (+تصاویر)

ورزش‌هایی برای کارمندان (+تصاویر)

عصر ایران

افراد در سنین مختلف باید ورزش مناسب شرایط بدنی و سن خود انجام دهد زیرا انعطاف‌پذیری و قدرت بدنی در سنین مختلف متفاوت است.

افراد بالای ۵۰ سال باید مراقب برنامه ورزشی خود باشند. این افراد بهتر است برخی حرکات ورزشی را انجام ندهند:

۱- جلوپا با دستگاه:

این حرکت ممکن است به زانوی افراد فشار وارد کند و باعث ایجاد پارگی شود. به جای این حرکت لانژ و اسکات انجام دهید.

۲- دستگاه لت و بارفیکس:

در حرکات ورزشی با این دستگاه عضلات پشت گردن به کار گرفته می‌شود. با این حال فشار به گردن و شانه می‌آید و افرادی که سن بالایی دارند ممکن است دچار آسیب دیدگی شوند.

۳- حرکات پلیومتریک:

در ورزش‌های پلیومتریک، حرکات شدید و پرش انجام می‌شود. این حرکات قدرت را افزایش می‌دهد. با این حال اگر افراد این حرکات را درست انجام ندهند به بدنشان فشار وارد می‌شود و مفاصل آسیب می‌بینند.

۴- پرس سینه:

بالا بردن هالتر بالای سر برای افراد بالای ۵۰ سال ممکن است خطرناک باشد و باعث آسیب دیدگی شود.

۵- بلند کردن وزنه سنگین:

نیازی نیست که افراد بالای ۵۰ سال وزنه سنگین بلند کنند.

۶- دوی شدید:

دویدن بسیار شدید ممکن است باعث آسیب دیدگی افراد بالای ۵۰ سال شود بهتر است دو با شدت کم تا متوسط انجام دهید. به صورت کلی با بالا رفتن سن بهتر است در ورزش تعادل ایجاد کنید. از وزنه‌های سبک ‌تر استفاده کنید و حرکاتی که به بدن فشار نیاورد انجام دهید.

ایسنا