خوردن برخی مواد غذایی بلافاصله قبل از خواب منجر به مشکلاتی از قبیل افزایش وزن، اضطراب، بدخوابی، معده درد و برخی مشکلات دیگر می شود. بسیاری از این بیماری ها از جمله رفلاکس معده، خاموش بوده و توجه فرد را به خود جلب نمی کند.

جیمی کافمن، یک‌متخصص آمریکایی، پس از مطالعات بسیار علت اصلی این علائم و مشکلات قبل از خواب را مربوط به زمان خوردن شام می داند.
کافمن معتقد است که وعده شام باید حداقل سه یا چهار ساعت قبل از خواب شبانه خورده شود. از نظر کافمن، این امر شامل خوردن تنقلات هم می گردد.

اما اگر به هر دلیلی(اعم از گرسنگی یا دلایل دیگر) می خواهید قبل از خواب حتما چیزی بخورید، حداقل از خوردن برخی مواد غذایی حتما اجتناب کنید چرا که مشکلات شما به خصوص رفلاکس معده را تشدید می کند. در اینجا فهرستی از چیزهایی را که از نظر کافمن باید از خوردنشان اجتناب کرد، به شما معرفی می کنیم:

قهوه: قهوه باعث تولید اسید بیش از حد در معده می شود. اگر به دلایلی تمایل دارید قبل از خواب، قهوه بخورید، بهتر است آن را بدون کافئین مصرف کنید.

پنیر: پنیر وزن شما را افزایش می دهد. اما اگر میخواهید قبل از خواب این‌ماده غذایی را مصرف کنید، حتما از پنیر پارمیسان یا موتزارلا استفاده کنید.

انواع شکلات ها: شکلات ها دارای چربی زیاد هستند که می تواند وزن شما را زیادتر کند.

لیمو: دارای اسید بسیار است. نوشیدن یک فنجان شربت لیمو یا آب سیب بدترین گزینه قبل از به بستر رفتن خواهد بود.


گردو: صرف نظر از اینکه گردو وعده غذایی سالمی است اما قبل از خواب باید از خوردن آن اجتناب شود. بادام زمینی و سایر خشکبار هم منجر به بدخوابی و مشکلات معده می گردد. در بین آجیل ها و خشکبار، بادام بهتر از سایر گزینه ها است.

منبع: خبرفوری

زندگی امروزی ما ماشینی شده وهمین امر باعث تنبلی افراد شده است .ورزش یکی از ارکان اصلی زندگی است که در تمام دنیا به این امر مهم توصیه شده و سعی شده در برنامه روزانه افراد حداقل 15 تا 20 دقیقه ورزش و حرکات ورزشی گنجانده شود .چرا که ورزش باعث شادابی و طراوت روح می گردد.

مسلماً عدم سازش و اختلالات رفتاري در هر طبقه و صنفي و در هر گروه و جمعي بسيار مشهود است عوامل مختلفي را مي توان در به وجود آوردن يا پايه ريزي عدم سلامت روان ذكر نمود: فشارهاي اجتماعي، فقر مادي، اختلافات خانوادگي، تصادفات، بيماري ها، مرگ و ميرهاي پيش بيني نشده و بسياري از عوامل خانوادگي و اجتماعي همراه با عوامل وراثتي، افراد را دچار عدم تعادل روان مي سازد. بنابراين براي پيشگيري از بيماري رواني و حفظ سلامت روان یکی از توصیه ها پرداختن به ورزش می باشد

حال به چند مورد از تأثیرات ورزش در سلامت روان اشاره می کنیم:

1- پیشگیری از افسردگی و بالا بردن روحیه ‌ی عمومی فرد

در حین انجام فعالیت بدنی، تولید یک ماده ‌ی شیمیایی از بدن به نام "سروتونین" بیشتر می ‌شود.

کاهش سرتونین در بدن با افسردگی  مرتبط می ‌باشد و داروهای ضد افسردگی  نیز در جهت افزایش این ماده در بدن عمل می‌ کنند. بنابراین در میان افرادی که به ‌طور مرتب ورزش می‌ کنند، به ندرت می ‌توان شخص افسرده‌ای یافت.

2- تأثیر در زندگی خانوادگی و اجتماعی و در شغل افراد

مسلماً یک شخص ورزشکار با تنبلی و کسالت بیگانه است و علاوه بر داشتن هیکلی متناسب و خوش فرم از روحیه‌ ی بالا و شادابی نیز برخوردار است و این موفقیت، ارتباطات وی را در زندگی روزمره، چه در خانواده و چه در اجتماع یا محیط کار تضمین می ‌کند.

3- پیشگیری از ابتلا به آلودگی ‌های اجتماعی

یک فرد سالم و ورزشکار قطعاً به ‌طور ناخودآگاه از سیگار دوری می‌ کند، چون در می‌ یابد با ورزش به اکسیژن بیشتری نیاز دارد.

از طرفی، در یک محیط ورزشی سالم، از این گونه افراد و آلودگی‌ ها کمتر می ‌توان اثری یافت و احتمال ابتلای چنین افرادی به آلودگی‌ های اجتماعی بسیار پایین بوده و به دلیل روحیه‌ ی ورزشی از بسیاری ناهنجاری‌ های دیگر اجتماعی، که با خلق و خوی جوانمردی و ورزشکاری همخوانی ندارد، پرهیز می‌ کنند.

4- تقویت عملکرد ذهن در یادگیری و هماهنگی

بسیاری از ورزش‌های امروزی نظیر پینگ ‌پنگ، اسکیت، اسکی، بسکتبال، شنا و... حرفه ‌ای هستند و نیاز به یاد گیری و حتی مربیان مجرب دارند و کار فکری زیادی را نیز می ‌طلبند.

بنابراین ورزش‌های امروزی تنها یک فعالیت جسمی ساده نیستند، بلکه قابلیت‌های پیچیده ‌ی مغز را در امور مختلف از جمله هماهنگی، چالاکی و سریع‌ بودن، درست عمل کردن و درست تصمیم گرفتن را تقویت می ‌کنند. به گونه‌ ای که در یک شخص غیر ورزشکار این قابلیت‌ های مغز، خاموش می ‌ماند و به تدریج ذهن تنبل و سست می ‌شود و این گونه افراد، بیشتر تمایل دارند در یک گوشه بنشینند و در فکر فرو روند!

به طور کلی می ‌توان گفت ورزش در کلیه ‌ی اجزای جسم و ذهن بدن و در کلیه‌ ی مراحل زندگی انسان تأثیر غیرقابل انکار و به سزایی دارد.

نتیجه گیری

پسلازم است که هر فردى براى به دست آوردن تواناییهاى فردى و اجتماعى خود به ورزش روى آورد. با این حساب، مى‏توان به این شعار همیشگى روى آورد که: «ورزش، هدف نیست، بلکه وسیله ‏اى است براى رسیدن به هدف هاى عالی ‏تر و کسب مهارت هاى جسمى، روحى و توانایی هاى فردى و اجتماعى»

زینب جعفرنژاد                               

مسئول واحد سلامت روانی، اجتماعی و اعتیاد (مرکز بهداشت شهرستان کرج)