دیابت بارداری مسئله ای است که اکثر خانم ها به ویژه خانم هایی که دچار اضافه وزن هستند به آن مبتلا می شوند. پژوهشگران به تازگی متوجه شده اند دیابت در دوران بارداری خطری برای نوزاد دارد که در ادامه به آن می پردازیم.

 

 دیابت بارداری و اوتیسم چه ارتباطی دارند؟

یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که زنان مبتلا به دیابت در حالی که باردار هستند، در معرض خطر بیشتری از داشتن یک کودک مبتلا به اختلال طیف اوتیسم هستند.

این موضوع همچنین شامل زنانی که در کل زندگی خود دچار دیابت نوع 2 بوده‌اند و کسانی که در بارداری به دیابت مبتلا شده‌اند، می‌شود.

یک تیم تحقیقاتی از مرکز بهداشت و درمان قیصر در جنوب ایالت کالیفرنیا اعلام کرد که هر نوع التهاب، سطوح سمی گلوکز و سیستم ایمنی بدن که می‌تواند دیابت بارداری را تحت تاثیر قرار دهد، می‌تواند خطر ابتلای کودک به اوتیسم را افزایش دهد.

محققان بیش از 400 هزار کودک را که بین سال‌های 1995 تا 2012 متولد شده‌اند، بررسی کردند. دانشمندان این مطالعه دریافتند زنانی که به دیابت نوع 1، دیابت نوع 2 و دیابت بارداری مبتلا هستند، در معرض خطر بیشتری از داشتن یک کودک اوتیسم قرار دارند.

این یافته جدید با تحقیقات پیشین مطابقت دارد. تحقیقات قبلی نیز اشاره داشت که زنان مبتلا به دیابت نوع 2 با احتمال تولد نوزادان مبتلا به اختلال اوتیسم مواجه هستند.

دو سال پیش، پژوهشگر ارشد این مطالعه، دکتر آنی شیان و تیم وی کشف کردند زنانی که در هفته 26 بارداری خود مبتلا به دیابت حاملگی هستند، با 42 درصد احتمال بالاتری برای داشتن یک کودک مبتلا به اوتیسم مواجه هستند. محققان در زنانی که بعد از هفته 26 بارداری مبتلا به دیابت بارداری شدند، خطر مشابهی را نیافتند.

دیابت,دیابت بارداری,خانم باردار

دکتر شیان و همکارانش در این مطالعه جدید دریافتند که هر چه یک زن در دوران بارداری زودتر به دیابت مبتلا شود، خطر ابتلای نوزاد وی به اوتیسم افزایش می‌یابد.

محققان نوشتند: این نتایج نشان می‌دهد که شدت دیابت مادران و زمان ابتلای آنان ممکن است با خطر ابتلا به اوتیسم نوزادانشان همراه باشد.

دیابت به عنوان یک بیماری مزمن توصیف شده است که بر چگونگی تبدیل یک ماده غذایی به انرژی در بدن فرد تاثیر می‌گذارد. بر اساس اطلاعات جمع‌آوری شده از مراکز کنترل و پیشگیری بیماری در سال 2017، بیش از 100 میلیون نفر در آمریکا مبتلا به دیابت هستند.

برای زنان، ابتلا به دیابت، خطر ابتلا به حمله قلبی را چهار برابر افزایش می‌دهد. اگر یک زن مبتلا به دیابت هستید و در حال برنامه‌ریزی برای فرزنددار شدن هستید، باید دقت کنید که احتمالا بارداری دشواری خواهید داشت و احتمال سقط جنین می‌رود.

این مطالعه همچنین نشان داد که مادران مبتلا به دیابت نوع 1 در معرض خطر دوبرابری نسبت به مادران غیر دیابتی برای تولد نوزادان اوتیسم هستند.

اثرات منفی شکر فقط در خطر ابتلا به دیابت و بیماری های قلبی عروقی خلاصه نشده است. مغز شما نیز به طور مستقیم تحت این تاثیرات مخرب قرار دارد.

به نقل از activebeat اگرچه مغز به مقادیر کافی شکر برای عملکرد صحیح نیاز دارد، اما این نوع شکر، گلوکز طبیعی است که در محصولات غذایی مانند میوه ها و غلات یافت می شود. در مقابل فروکتوز قندی است به مواد غذایی و نوشیدنی های فراوری شده افزوده می شود و خطرات بلندمدت و بسیار مخرب روی مغز دارد:

شکر اعتیاد آور است: اعتیاد به قند یک نگرانی واقعی و رو به رشد برای اکثریت جمعیت جهان است. اما این اعتیاد چطور اتفاق می افتد؟ بنا به تحقیقاتی که در مجله هافینگتون پست منتشر شده، پس از خوردن یک ماده شیرین، مغز مواد شیمیایی طبیعی شبه افیونی آزاد می ‌کند که احساس لذت را در بدن به وجود می ‌آورد و بدن مقدار بیشتری از آن را طلب می ‌کند. پژوهشگران بر این باورند که هنگام مصرف شیرینی قسمتی از مغز که فعال می ‌شود و طلب شیرینی مجدد می ‌کند، همان قسمتی است که با مصرف مواد مخدر فعال می‌ شود و مواد مخدر بیشتری طلب می‌ کند.

شکر خطر ابتلا به زوال عقل را بالا می برد: دیابت نوع ۲ کنترل نشده دیرزمانی است که با ابتلا به زوال عقل پیوند خورده است، زیرا قند خون افزایش یافته به تمام اندام ‌های بدن انسان، از جمله مغز آسیب وارد می ‌کند اما حتی افزایش اندک در قند خون نیز می‌ تواند مشکل‌ آفرین باشد. طبق نتایج تحقیقات محققان دانشگاه هاروارد، افرادی که میانگین قند خون آنها ۱۱۵ میلی‌گرم در دسی لیتر - محدوده پیش ‌دیابت - بود، نسبت به افرادی که قند خون عادی داشتند، ۲۰ درصد احتمال بیشتری داشت تا به زوال عقل مبتلا شوند. افزایش اندک در سطح قند خون می ‌تواند با التهاب همراه باشد که به مغز آسیب وارد می ‌کند.

شکر خطر ابتلا به افسردگی را افزایش می دهد: مصرف بیش از حد قند می تواند تاثیرات عمده ای بر خلق و خوی شما داشته باشد. خوردن شکر ممکن است باعث شادی فرد به صورت موقت شود اما در درازمدت می تواند در فرد ایجاد افسردگی، اضطراب و استرس کند.

شکر با بیماری های التهابی و آلزایمر مرتبط است: مصرف زیاد شکر خطر ابتلا به بیماری آلزایمر را افزایش می دهد. تحقیقات نشان می دهد که مقاومت به انسولین و مقدار گلوکز خون که از معیارهای تشخیص دیابت هستند، با بروز اختلالات مغزی مثل آلزایمر در ارتباطند. بعضی از محققان از آلزایمر حتی به عنوان دیابت نوع ۳ یاد می کنند.

منبع: آوای سلامت

اگر حتی اندکی برای سلامتی خود ارزش قائل هستید، احتمالا با قوانین پایه به حداقل رساندن خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ یعنی سالم غذا خوردن، فعال بودن، و حفظ وزن سالم آشنا هستید.

اما عوامل دیگری نیز می توانند در ابتلا به دیابت نقش داشته باشند، که برخی از آنها حتی می توانند موجب شگفتی انسان شوند. در ادامه با برخی از این نمونه های عجیب بیشتر آشنا می شویم.

عدم مصرف بی دلیل گلوتن

شما نباید مصرف گندم، جو، و چاودار را تا زمانی که از نظر پزشکی ضروری تشخیص داده نشود، کنار بگذارید. نتایج مطالعه ای که توسط انجمن قلب ایالات متحده و با بررسی شرایط ۲۰۰ هزار ایالات متحدهیی انجام شد، نشان داد، افرادی که به طور منظم گلوتن مصرف می کنند، در مقایسه با آنهایی که این کار را انجام نمی دهند، ۱۳ درصد احتمال کمتری دارد به دیابت مبتلا شوند.

افرادی که گلوتن مصرف نمی کنند، به طور معمول غلات کامل سرشار از فیبر کمتری مصرف می کنند. فیبر نقش مهمی در کاهش خطر ابتلا به دیابت ایفا می کند. رژیم غذایی با محتوای فیبر زیاد با بهبود حساسیت به انسولین، کاهش التهاب، و کاهش فشار خون و کلسترول پیوند خورده است.

تنهایی

این که زمانی را برای تنهایی اختصاص دهید و با کسی صحبت نکنید، مشکل آفرین نیست، اما اگر این کار حالتی همیشگی به خود بگیرد، شرایط متفاوت خواهد بود. پژوهش ها نشان داده اند که انزوای همایشی با افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ پیوند خورده است. در حقیقت، نتایج مطالعه ای که در نشریه BMC Public Health منتشر شد، نشان داد، زنانی در بازه سنی ۴۰ تا ۷۵ سال که در فعالیت های همایشی شرکت نمی کردند، در مقایسه با آنهایی که از روابط همایشی قوی برخوردار بودند، ۱۱۲ درصد احتمال بیشتری داشت به بیماری دیابت مبتلا شوند.

کارشناسان به طور کامل چرایی این ارتباط را درک نکرده اند، اما می دانیم افرادی که خود را از خانواده و دوستانشان جدا می کنند، احتمال بیشتری دارد به افسردگی مبتلا شوند که یک عامل خطرآفرین برای دیابت محسوب می شود. از این رو، به جای تنها ماندن بهتر است با دوستان خود وقت بگذرانید و به عنوان مثال با هم به یک رستوران یا سینما بروید.

کاهش مصرف قهوه

دلایل بسیاری وجود دارند تا از نوشیدن قهوه لذت ببرید. نتایج مطالعه ای که توسط دانشگاه هاروارد انجام شد، نشان داد افرادی که طی یک بازه زمانی چهار ساله مصرف قهوه خود را بیش از یک فنجان در روز کاهش دادند، نسبت به آنهایی که تغییری در میزان نوشیدن قهوه خود ایجاد نکردند، ۱۷ درصد احتمال بیشتری داشت به بیماری دیابت مبتلا شوند. و خطر ابتلا به دیابت در افرادی که یک فنجان قهوه اضافه در روز مصرف می کردند ۱۱ درصد کاهش داشت.

کارشناسان به طور کامل از چرایی آثار محافظتی نوشیدن قهوه آگاه نیستند، اما به نظر می رسد مصرف آن سطوح قند خون را پایدارتر می سازد. این در شرایطی است که استفاده از شکر یا شیرین کننده های دیگر می تواند فواید قهوه را از بین ببرد. اگر نمی توانید طعم تلخ قهوه را تحمل کنید می توانید از شیرین کننده های طبیعی مانند استویا استفاده کنید.

استفاده از دهانشویه

نتایج مطالعه ای که توسط پژوهشگران دانشگاه آلاباما طی یک بازه زمانی سه ساله انجام شد، نشان داد افرادی که دو بار در روز از دهانشویه استفاده می کردند، در مقایسه با آنهایی که هرگز این کار را انجام نمی دادند، ۵۵ درصد احتمال بیشتری داشت به دیابت نوع ۲ مبتلا شوند.

پژوهش های بیشتری برای درک بهتر ارتباط بین استفاده از دهانشویه و بیماری دیابت باید انجام شوند، اما دهانشویه ها موجب از بین رفتن باکتری های دهان – هم باکتری های خوب و هم باکتری ها بد – می شوند. برخی از باکتری های خوب نقش مهمی در تنظیم قند خون ایفا می کنند، و مرگ آنها می تواند شرایط حفظ پایداری قند خون را برای انسان دشوارتر سازد.

مصرف بیش از حد نمک

مصرف بیش از حد نمک می تواند احتمال اضافه وزن یا ابتلا به فشار خون بالا را افزایش دهد، که دو از عوامل خطرآفرین بزرگ برای ابتلا به بیماری دیابت محسوب می شوند. اما این تمام ماجرا نیست. نتایج مطالعه ای که توسط پژوهشگران سوئدی انجام شد، نشان داد که مصرف بیش از حد نمک می تواند اثر مستقیمی روی مقاومت به انسولین داشته باشد. در حقیقت، برای هر ۱,۰۰۰ میلی گرم سدیم اضافی مصرفی توسط سوژه ها، خطر ابتلا به دیابت در آنها به میزان ۴۳ درصد افزایش یافت.

بنابر توصیه انجمن قلب ایالات متحده، مصرف روزانه سدیم باید کمتر از ۲,۳۰۰ میلی گرم در روز باشد. اگر بتوانید میزان مصرف را کمتر از ۱,۵۰۰ میلی گرم در روز حفظ کنید، که شرایط هرچه بهتر خواهد بود.

مصرف استاتین ها

برخی داروها ابزار مهمی برای زیر کنترل نگه داشتن کلسترول هستند. استاتین ها یکی از این داروها هستند اما مصرف آنها با خطر افزایش یافته ابتلا به دیابت نوع ۲ نیز پیوند خورده است. نتایج مطالعه ای که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد، نشان داد که مصرف استاتین می تواند احتمال ابتلا به دیابت را تا ۳۶ درصد افزایش دهد.

ارتباط بین استاتین ها و ابتلا به دیابت به طور کامل روشن نیست. کلسترول بالا یک عامل خطرآفرین برای ابتلا به دیابت محسوب می شود، از این رو افرادی که استاتین مصرف می کنند ممکن است پیش از این کار در معرض ابتلا به دیابت نوع ۲ بوده اند. اگر برای مهار کلسترول خود باید اقدامی انجام دهید، به همه گزینه ها توجه داشته باشید. برای برخی افراد انتخاب های سبک زندگی مانند سالم غذا خوردن، انجام ورزش، و ترک سیگار ممکن است مسیر بهتری باشند.