نسترن کیوان‌پور

اشاره: ابوالفضل کوچک، سه چهارساله به نظر می ‌رسد. وقتی عکاس ‌ها در حالِ تصویربرداری از او هستند، چشمانش را می‌ بندد و اول به همه پُشت می‌ کند. اما بعدش که خبرنگاران سعی می‌ کنند با لحنی مهربان صدایش کنند، برمی ‌گردد و شروع می ‌کند به خندیدن. چند کودکِ دیگر دورِ یک میز نشسته ‌اند و دخترکی به ما می ‌گوید چرا نمی‌ روید؟! یکی دیگر رفته زیرِ میز و سعی می‌کند از ما فرار کند اما یواشکی ما را دید می ‌زند. ابوالفضل از همه بازیگوش ‌تر است. کمی که می‌ گذرد با ما دوست می ‌شود و دست می ‌دهد. اما وقتی زیاد نزدیکش می ‌شوی شروع می‌ کند به دست تکان دادن به معنای خداحافظی. این ‌جا مرکزِ نگه‌ داریِ کودکان اُتیسم در آسایشگاه خیریه‌ ی کهریزکِ محمدشهر است؛ جایی که کودکانِ زیرِ 14 سالِ مبتلا به این بیماری، با تلاش ‌های شبانه ‌روزیِ مددکارانِ مجموعه، یاد می ‌گیرند با دیگران ارتباط برقرار کنند.

**

نشست خبری مدیر آسایشگاه خیریه‌ی کهریزک محمدشهر، روز گذشته 24 بهمن با محوریتِ اطلاع ‌رسانی در خصوصِ بیماری اُتیسم برگزار شد تا با انعکاسِ مشکلاتِ این کودکان در رسانه ‌ها بتوان گامی موثر در جهتِ آگاه‌ سازی جامعه برای رفتارِ مناسب با این بیماران برداشت.

دکتر افشین وجدانی روشن، مدیر آسایشگاه خیریه‌ ی کهریزک محمدشهر پس از بیان تاریخچه ‌ای از تاسیس آسایشگاه، گفت: آسایشگاه کهریزک تهران در سال 1351 توسط دکتر حکیم ‌زاده در قالبِ مجموعه ‌ای کوچک راه‌ اندازی شد. وجه‌ تسمیه ی آن به خاطرِ واقع شدن در دهِ کهریزک شهرستان ری بود. این فضای کوچک کم کم گسترش یافت تا به مجموعه ‌ای 400 هزار متر مربعی که در واقع یک شهرک است، تبدیل شده و از هزار و هشتصد معلول و سالمند نگه‌ داری می ‌کند. مجموعه ی کهریزک استان البرز نیز در سال 1380 در زمینی به مساحت 80 هزار متر مربع بنا شد که در آن خدماتی به معلولان، سالمندان و کودکان ارائه می‌ شود.
دکتر وجدانی با اشاره به اینکه مجموعه ‌ی توانبخشی کودکان در سال 1386 افتتاح شد، گفت: در آغاز کار، تمرکز بر کودکانِ مبتلا به معلولیت ذهنی بود اما بعدها این نیاز احساس شد که مرکزِ روزانه و شبانه‌ روزی برای کودکان اُتیسم نیز راه ‌اندازی شود که اکنون از 27 کودک به صورتِ شبانه‌ روزی نگه ‌داری می‌شود. هم‌ چنین 24 کودک به صورتِ روزانه و 19 نفر نیز در کلینیک، خدماتِ درمانی دریافت می ‌کنند.
او در خصوصِ بیماری اُتیسم توضیح داد: اُتیسم یک نوع اختلال رشدی است که با رفتارهای ارتباطی و کلامیِ غیر طبیعی مشخص و علایم آن در سه سالِ اول زندگی نمایان می ‌شود.
وجدانی با بیان اینکه علت اصلی این بیماری هم ‌چنان ناشناخته است، ادامه داد: شیوعِ این بیماری یک در میان هر 67 کودک است و در پسران بسیار شایع ‌تر از دختران است. بیماران مبتلا به اُتیسم از ارتباط چشمی، تعامل با دیگران و شرکت در بازی ‌های گروهی پرهیز می‌ کنند. تاخیر در زبان گفتاری، انزوا طلبی و استفاده از اشاره به جای صحبت کردن از ویژگی ‌های اصلی مبتلایان به اُتیسم است.

دکتر سحرانه جوادی آسایش؛ مدیر مرکز جامع توانبخشی کودکان نیلوفر در گفتگو با پیام آشنا در خصوصِ بهترین روش درمان برای اُتیسم گفت: به دلیلِ اینکه اُتیسم علت مشخصی ندارد، درمانِ مشخصی نیز برایش متصور نیست. به همین دلیل یک تیم درمانی، روش ‌های مختلف درمانی را برای کودکان به کار می ‌گیرند تا از نظر حسی، جسمی و ذهنی به او کمک کنند.
دکتر جوادی با تاکید بر اینکه، اولویت درمان، نگه‌ داشتن سطحِ کنونیِ بیمار است، گفت: پس از اینکه شرایطِ موجود، ثبات یافت، کم کم تلاش می ‌کنیم کودک را به حالت ‌های طبیعی برسانیم. گاهی بیمار تا آخر عمر هم نیاز به حمایت و درمان دارد که همین مداومت درمان، هزینه ‌های بالایی به خانواده‌ ها تحمیل می ‌کند.
او در خصوصِ فرهنگ سازی رفتار مناسب با این بیماران نیز گفت: تقریبا هر سال روز جهانی اُتیسم را در مرکز کهریزک محمدشهر جشن می ‌گیریم تا بهانه ‌ای باشد برای اطلاع ‌رسانی در خصوص این بیماری و نحوه‌ ی صحیح رفتار با آنان. هم ‌چنین برگزاری جلسات مشاوره‌ ی انفرادی و گروهی برای خانواده‌ های بیماران و هم‌ چنین پرسنل آسایشگاه، گامی در جهت آگاه‌ سازی و اطلاع‌ رسانی صحیح در جامعه است.
دکتر جوادی تاکید کرد: کودکان مبتلا به اُتیسم نمی‌ توانند تحریکات محیطی را تحمل کنند و کوچکترین صدا در ذهن ‌شان چند برابر شنیده می ‌شود و همین موضوع از نظر حسی آنان را تحریک می‌کند که جیغ بکشند، فریاد بزنند، خودشان یا دیگران را گاز بگیرند و این نشان از بی ‌ادبی و نداشتن تربیت خانوادگی نیست! بلکه واکنش به تحریکات محیطی است و مردمِ جامعه در مواجهه با آنان باید این موضوع را به درستی درک کنند تا آنان نیز در یک محیطِ مناسب به زندگی خود ادامه دهند.

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید