حوادث، پشت هم تکرار می شود!

  • یکشنبه, 06 اسفند 1396 07:18

 

الهام آمرکاشی

 

هنگامی که کشوری درهای صنعت و اقتصاد را باز می کند و برای ترقی و پیشرفت از هرآنچه باید، کوتاهی نمی کند؛ سرعت نامحدودی را در پیش می گیرد که اگر بخواهد، می تواند به آنچه مقصد و مقصود است دست پیدا کند.

تأسیسات هوایی نیز از آن دسته مواردی است که برای بهبود و پیشرفت هرکشوری جزء ملزومات محسوب می شود و وجود و حضور چنین تأسیساتی برای کشورهای دارای وجهه، انکار نشدنی است؛ گرچه با سوانح و پیشامدهایی که هرازگاهی چند، رخ می دهد؛ برخی سفرهای هوایی مبدل به حادثه و خاطره تلخی می شود که تا مدتها در اذهان باقی می ماند.

حادثه هواپیمایی یاسوج در هفته گذشته به حدی با بازتاب گسترده در تمام صفحات و فضاهای مجازی روبرو شد که قریب به اکثریت افراد جامعه، مثل همیشه به بیان کارشناسانهء این رخداد پرداختند و کنایه ها و متلک ها و دل نوشته های مجازی، جامعهء حقیقی مان را در خود، درگیر کرد. اما در این میان روزانه بسیاری از حوادث زمینی در سطح کشور رخ می دهد که از نگاه مسئولین و کارشناسان، مغفول مانده و کسی درباره این تصادفات و گاهی اوقات، تصادمات صحبت نمیکند.

متأسفانه آنچه هر روزه بر بارِ آن اضافه می شود، سوانح سفرهای جاده ای است که با هر وسیلهء تردد، اعم از قطار، اتوبوس های بیرون شهری و یا وسایل شخصی منجر به بروز حادثه می شود و هیچکس نه از آن حرفی می زند، نه موردِ تحلیل های کارشناسی قرار می گیرد.

بی شک آنچه در نگاه ابتدایی خودنمایی میکند، ضعف در زیرساخت های اصولی و اساسی در کشور است که مورد بازبینی های استاندارد قرار نمی گیرد.

بسیاری از معیارهای ایمنی در راه های جاده ای مورد اهمال قرار گرفته و در قریب به اکثریت جاده های کشور، تمهیدات اصولی ازجمله: روشناییِ جاده، رفعِ دست اندازهای مهیب، بهسازی راه ها و ... انجام نشده است.

سوء مدیریت و برنامه ریزی های نادرست، نبودِ امکانات مناسب در سطح جاده ها و... باعث شده هر ۷۱ دقیقه یک نفر در جاده‌های ایران جان خود را از دست بدهند.

"تحلیل مقایسه ای آمار تصادفات در شش ماهه نخست سال 96 که در وبسایت ‌ایمنی راه و حمل و نقل منتشر شده نشان می دهد که استان خراسان شمالی و پس از آن کرمان و استان گلستان بیشترین افزایش تلفات حوادث جاده ای را در شش ماهه اول امسال داشته اند و با مقایسه ایران با سایر کشورها در آمار تصادفات، چنین برآورد شده که برای نمونه، میزان تلفات آمریکایی‌ها براثر حوادث خودرویی در ازای هر ۱۰۰ هزار نفر حدود ۱۰.۵ نفر (نصف ایران) و در کشور همسایه ما ترکیه ۸.۶ نفر است. اما اگر این آمار را با کشورهای اروپایی قیاس بگیریم به راحتی می‌توان به اختلاف آن پی برد چنانکه در اغلب کشورهای اروپایی این رقم به ۲.۵ تا ۶ نفر می‌رسد".

و با نگاهی به سند راهبردی ایمنی راه های ایران که در سال 88 از سوی وزارت راه و ترابری ایران تهیه و تنظیم گشته، برخی اهداف در این سند مشروح شده که بعد از گذشتِ سال ها از تنظیم آن، بسیاری از موارد ذکر شده از جمله: توسعه سیستم نظارت و کنترل، ارتقای ایمنی موتور سیکلت سواران، ترویج استفاده از کلاه و لباس ایمنی، بهبود سیستم نظارت بر ساعات کار رانندگان حمل و نقل عمومی و توسعه و تجهیز استراحتگاه های بین راهی، ارتقای ایمنی وسایل نقلیه، ارتقای سیستم خدمات امداد، نجات و فوریت های پزشکی مورد دقت قرار نگرفته و تنها تحت سندی امضا و بایگانی شده است.

به صراحت میتوان اذعان داشت: کیفیت ایمنی جاده ها در کشور از نوع نامرغوب است، اگر یک بار یکی از مسئولین ذیربط در حوزه راه، در جاده های کشور تردد نماید و هرآنچه باید و نباید را مشاهده کند.

یک مورد بسیار آشنا برای اغلب تهرانی ها و کرجی ها، اتوبانِ انتهای همت است که با تردد در آن متوجه می شوی، راهی در ظاهر، امن و در باطن ناامن محسوب می شود که اگر وسیله نقلیه ای به هر دلیل در این مسیر بماند، به دلیل عدم روشنایی و آنتن دهیِ موبایل و موارد اینچنینی در برزخِ تاریکی قرارمی گیرد که هر لحظه خطری در کمین دارد.

سازمان راهداری کشور با بیان این مطلب که ۸۰ درصد تصادفات کشور منشأ انسانی دارد، به نوعی سهم خود را از مسائل خرد و کلان در راه های کشور نادیده گرفته اما ناگفته پیداست در بسیاری از جاده های کشور، موارد ابتدایی مانند روشناییِ راه- استراحتگاه- وجودِ پمپ بنزین- سرویس های بهداشتی و ... نادیده گرفته شده و مدام از فرهنگ سازی و منشأ انسانی سخن به میان می آید که بعد از بایسته های جاده ای باید به آن نگاه شود.

فرهنگ سازی و آموزش همگانی برای کنترل سرعت، رعایت فاصله با اتومبیل جلویی، توانایی کنترل وسیله و امتناع از مصرف مواد غذایی و خوارکی هایی که سطح هوشیاری در فرد راننده را کاهش میدهد، موارد مهمی است که قطعا بعد از بهسازی راه ها و ایمنی وسایل نقلیه، باید مورد بررسی قرار بگیرد.

با دلواپسی های مکرری که این روزها بیش از سایر اوقات، بعد از هر سانحه ای تا مدت ها افکار یکایک هموطنان را به خود درگیر می کند، انتظار به جایی از مسئولین می رود تا با برنامه ریزی های متقن (نَه فقط در حدِ لایحه و تبصره و همایش های نمادین)، به امور جاده ای کشور رسیدگی کنند و در کنار آموزش ها و فرهنگسازی های لازم، زیرساخت های ایمنی در کشور تعبیه گردد تا در گزارش ها و آمارِ سال های آتی شاهد کمرنگ شدن نمودار حوادث جاده ای در کشور باشیم و اجازه ندهیم حوادث پشت هم تکرار شود.

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

  • آخرین ویرایش در یکشنبه, 06 اسفند 1396 07:18
  • اندازه قلم