آمریکا؛ بزرگترین ناقضِ حقوق بشر

  • سه شنبه, 21 آذر 1396 06:19

 

نسترن کیوان پور

 

همه ما طی چند سالِ گذشته با تصاویر کودکان زخمی و خونین که زیرِ آوار مانده اند و حتی توانِ سر دادنِ فریاد کمک خواهی را ندارند، مادران و پدرانی که زخمی اند و پیکر بی جانِ جگرگوشه هایشان را در آغوش گرفته اند و می گریند، رو به رو شده ایم و دلمان بارها به درد آمده است؛ در سوریه، در لیبی، یمن، افغانستان، عراق و بسیاری دیگر از کشورهایی که همیشه یک پایِ جنگ در آن به کشوری باز می گردد که بزرگترین مدعی رعایت حقوق بشر در جهان است؛ آمریکا. کشوری که ارمغانِ دخالتش در امور کشورهای دیگر آن هم به بهانه مبارزه با تروریسم، تنها خون، مرگ و کشت و کشتارِ شهروندان بی گناه و زیر پا گذاشتن آشکار حقوق انسان هاست. اما متاسفانه رسانه های جهانی هیچ گاه ابعاد واقعی این فجایع علیه بشریت را به درستی انعکاس نداده اند و به نوعی بر آن سرپوش گذاشته اند.

اکنون نیز با تصمیم رئیس جمهور آمریکا مبنی بر انتقال سفارت این کشور از تل آویو به بیت المقدس و به رسمیت شناختن قدس به عنوان پایتخت رژیم غاصب اسرائیل، بخش اعظمی از دشمنی های آشکار آمریکا با امت اسلامی نمایان شده است و رهبر معظم انقلاب اسلامی با تیزهوشی، آمریکا و رژیم صهیونیستی و دنباله روهای آنان را به فرعون تشبیه کرده است که می خواهند در منطقه جنگ راه بیاندازند. این در حالی است که این تصمیم به تعبیر مقام معظم رهبری نشانه عجز امریکاست چون از وحدت مسلمانان جهان، وحشت دارد.

کافی است کمی به اقدامات آمریکا طی سال های گذشته نظر افکنیم تا دشمنی های دنباله دار این کشور را با ملت های مظلوم جهان بازشناسیم. در سال 2007 نیروهای یک شرکت پیمانکار وزارت دفاع امریکا به نام بلک واتر که عمدتا از نظامیان سابق و عوامل مزدور تشکیل شده است، در یک ایست بازرسی به عده ای از شهروندان بی دفاع عراقی مشکوک شدند و از آنجا که اصولا حفظ جان غیر نظامیان غیر امریکایی برای این عوامل مزدور، محلی از اِعراب ندارد، بی محابا به سوی آن ها آتش گشودند و در یک جنایت آشکار جنگی، همه را به قتل رساندند.

استفاده از بمب هایMark77  و فسفر سفید كه از مهمات جنگی ممنوعه است و استفاده از آن به منزله جنایت جنگی است، از جمله مواردی بود که در این حملات استفاده شد. سلاح های مخرب شیمیایی که آمریکا در عراق و دیگر کشورها استفاده می کند، آب و هوای آن ها را مسموم می کند و هزاران نفر بر اثر آلودگی بی رحمانه کشته می شوند. آیا این رفتارها انسانی است؟ آیا این رفتارها حامی حقوق بشر است؟ آیا استفاده از سلاح های غیر متعارف آن هم علیه غیرنظامیان و مردم بی گناه، امری بشردوستانه است؟

استفاده از همین سلاح های مخربی که آسیب های ژنتیکی به همراه دارد، نتایجِ وحشتناک و ناگواری از سال 2005 تاکنون در عراق به دنبال داشته است و مدعیان هنوز دم از حمایت از حقوق بشر می زنند!

سال 2001 بود که آمریکا به بهانه ی تعقیب گروه القاعده و کمک به افغانستان، نیروهای خود را وارد این کشور و افغانستان را اِشغال کرد و کشت و کشتاری به بار آورد که هنوز هم ادامه دارد و بسیاری از مردم افغان و غیر نظامی ها را آواره و بی سرپناه و داغدار کرد. سال 2003 بود که بدون مجوز سازمان ملل به عراق حمله و این کشور را اِشغال کرد و آنچه در افغانستان رقم خورده بود، این بار مصیبت بارانه تر در عراق رخ داد.

سال 2011 نیز حمله آمریکا به لیبی، سرنگونی قذافی را در پی داشت اما با این حال جنگِ لیبی تا امروز ادامه دارد و بسیاری از مردم بی گناه، قربانی دخالت آمریکا در کشورشان هستند. در همان سال، آمریکا از گروه تروریستی النصره در سوریه با هدف براندازی نظام منتخب ملت سوریه، حمایت کرد و به صورت هوایی به آن ها اسلحه رساند. باز هم در همان سال بود که با اعلام حمایت رسمی از رژیم آل خلیفه در بحرین که از سوی عربستان حمایت می شود، باعث سرکوب قیام مردمی در این کشور شد.  آمریکا کشوری است که به طور رسمی از رژیم آل سعود و حمله و کشتارهای روزانه مردم یمن حمایت می کند و در عین حال مجامع بین المللی را به سکوت می کشاند؛ کشوری که طی سال های گذشته جنایات فجیعی در کشورهای مختلف رقم زد؛ نمونه موردی در یک عروسی در پاکستان تعداد بسیاری زن و کودک را بی رحمانه با شلیک موشک توسط پهپاد، به خاک و خون کشید و سپس با وقاحت علتِ آن را اشتباه در تشخیص غیرنظامیان با عوامل طالبان اعلام کرد، چگونه می تواند خود را مدافع حقوق بشر در جهان بداند؟!

این موارد تنها بخشی از جنایتِ آمریکای غاصب آن هم در مقطع زمانی سال 2000 تا کنون است. کشوری که دم از حقوق بشر می زند و در رسانه های جهانی به طور مستمر در حال ایجاد جریانی منفی علیه ایران است، خود بزرگترین ناقض حقوق بشر در جهان است.

دو سال پیش در دیدار شاعران با مقام معظم رهبری بود که ایشان بر لزوم آگاهی بخشی به مردم و افشای جنایات آمریکا تاکید کردند و گفتند: «سردشت را در سال ۶۶ بمباران کردند. شوخی است؟ یک شهر را بمباران شیمیایی بکنند، هزاران نفر را در یک شهر - بچّه، بزرگ، پیر، جوان، زن، مرد - نابود کنند و دنیا سکوت کند! دنیایی که گاهی افتادن یک گربه در چاه برایش میشود به‌عنوان یک مسئله‌ای که در خبرگزاری‌ها و در روزنامه‌ها و در تلویزیون‌ها منعکس میشود که بله یک گربه‌ای یا یک مثلاً روباهی در چاه افتاده بود، فلان دستگاه، فلان دستگاه، فلان دستگاه جمع شدند که این را زنده بیاورند بیرون، یا یک حیوان آبی به ساحل افتاده دارد جان میدهد، این را یک‌جوری برگردانند به آب، برای این چیزها دنیا آن جنجالها را به راه می‌اندازد، آن‌وقت برای کشتار شیمیایی یک شهر این دنیا ساکت میمانَد! دنیا که میگویم منظورم ملّتها نیستند، ملّتها وسیله‌ای ندارند، ابزاری ندارند، منظورم قدرتهای مسلّط بر دستگاه‌های تبلیغاتی دنیایند، فارسی‌اش میشود آمریکا، انگلیس، نیروهای غربی مسلّط، نیروی صهیونیستی. اینها هستند که بر فضای تبلیغاتی دنیا مسلّطند، نمیگذارند آب از آب [تکان بخورد]. الان دارند یمن را آن‌جور میکوبند - شب و روز - هیچ صدایی در نمی‌آید، غزّه را دیروز میکوبیدند، چندی قبلش لبنان را میکوبیدند، صدایی از کسی در نمی‌آید؛ حالا فرض کنید دو تا قاچاقچی یک جا محاکمه بشوند، اعدام بشوند، جنجال تبلیغاتی درست میشود؛ خب، دنیا این است، در مقابل این دنیا باید چه‌کار کرد؟ یک انسان باشرف در مقابل یک چنین جبهه‌گیری‌ای، در مقابل یک چنین وقاحتی، در مقابل یک چنین خباثتی چه میکند، با قطع نظر از انگیزه‌ی دینی و وظیفه‌ی ایمانی؛ شرف انسان، وجدان انسان، انسانیّت انسان چه حکم میکند؟ اینها همه بارهایی است بر دوش.»

تمام این موارد نشان می دهد که باید دشمن را با هوشمندی شناسایی کنیم؛ دشمنی که امروز زیرکانه سعی در این دارد که با در اختیار گرفتن رسانه های جهان، از چهره کثیف خود، چهره موجهی به جهان معرفی کند. اما باید دانست هر کس بر جنایات آمریکا سرپوش بگذارد، به ملت و کشورِ خود خیانت می کند. به این دلیل نیاز است که نهادهای فرهنگی با شفاف سازی اقدامات آمریکا در افغانستان، سوریه، عراق، یمن و ... به آگاه سازی مردم به ویژه در حوزه دشمن شناسی بپردازند. چرا که داستانِ دشمنی آمریکا نه تنها با ایران که با تمام کشورهای مظلوم جهان، داستانی دنباله دار است که نیاز به ایجاد جریانی فرهنگی برای آگاه سازی مردم و ارتقای بصیرت عمومی در حوزه دشمن شناسی دارد.

امید که استمرار آگاهی بخشی و شفاف‌ سازی در جامعه بتواند دستِ این مدعیان حقوق بشر را که همان ناقضان اصلی آن هستند، برای جهانیان رو کند.

 

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید