یک قدم تا نابودی نشریات مکتوب  

 

«یکی از دلایل اصلی گران شدن کاغذ افزایش قیمت ارز مبادله ای است که ابتدای سال، هر دلار سه هزار و 100 تومان بود اما امروز به سه هزار و 530 تومان رسیده است، دلیل دوم آن، افزایش قیمت خمیر کاغذ در جهان است.» این سخنان غلامرضا شجاع نماینده مصرف کنندگان کاغذ بود که نزدیک به ده روز پیش منتشر شد.

کاغذ گران شد تا هر آنچه نشریات خصوصی با چنگ و دندان در راستای اعتلای فرهنگ مطالعه و قلم زدن برای رساندن آگاهی بیشتر به افراد جامعه دنبال می کردند را یک شب نقش بر آب کند. کاغذ گران شد تا مدیران مسئولی که می توانستند سرمایه ی خود را در هزاران راه دیگر سرمایه گذاری کنند پشیمان از قدم زدن در راهِ فرهنگی شوند و برای اعتصاب چند روزی کیوسک را تعطیل و درصدد چاپ الکترونیکی روزنامه، هفته نامه و یا ماهنامه خود بیافتند.

در سال های اخیر با ورود مجلات الکترونیکی و انتشار آن ها در فضای مجازی و مطالعه اخبار در شبکه های اینترنتی به جای ورق زدن روزنامه، کم کم فاتحه ی کاغذ و دفتر تحریریه و انتخاب تیتر و عکس یک روزنامه ها خوانده شد، اما در کنارِ نشریات دولتی که یارانه ی دریافتی آن ها تفاوت بسیاری با نشریات خصوصی دارند، این نشریات خصوصی بوده و هستند که بدون جانب داری از سوی نهاد، مرکز و یا سازمان خاصی تنها به فکر روزمرگی و امرار معاش مردم هستند و تنها دغدغه شان یافتن راه حلی برای برطرف کردن مشکلاتشان است.

سه شنبه گذشته روزنامه سینما تیتری با عنوان یک هفته بدون کیوسک را با پس زمینه مشکی به صورت الکترونیکی منتشر کرد و در توضیح این اقدام نوشت: دعوت روزنامه ی سینما از دیگر رسانه های بخش خصوصی برای حضور در یک چالش بزرگ، اعتراض به افزایش دوبرابری قیمت کاغذ. هفته نامه کرگدن نیز به علت بحران گرانی کاغذ به روزنامه سینما ملحق شد تا نشریات خصوصی هم صدا باهم گران شدن کاغذ را معضلی برای ادامه ی کار فرهنگی خود بدانند.

گران شدن کاغذ تیشه بر ریشه ی بخش اعظمی از فعالان رسانه ای زد. نابودی مطبوعات در یک قدمی بود که خبری با عنوان «افزایش تعرفه واردات کاغذ تحریر و روزنامه منتفی شد»، منتشر شد. در ابلاغیه ای از سوی مدیر کل امور اقتصادی و سیاست های تجاری وزارت صنعت، معدن و تجارت به دلیل تاثیرات منفی التهاب در بازار کاغذ در حوزه صنعت نشر و مطبوعات و برای آرامش بازار و تعدیل اثرات قیمت های جهانی کاغذ، تعرفه انواع کاغذ چاپ و تحریر و روزنامه تا پایان سال جاری کماکان مطابق روال قبل بوده و افزایش نخواهد یافت.

این تصمیم قطعا تسکینی بر آشوب های پیش آمده در دنیای مطبوعات است. این سه ماه هم بگذرد، چه اتفاقی در تغییر قیمت کاغذ پیش خواهد آمد؟ آیا به دنبال یافتن راهِ حلی اساسی برای ایجاد آرامش در بزرگترین نهادِ فرهنگی جامعه هستیم یا تنها برای از بین بردن تاثیرات منفی چند روزه ی اخیر مرهمی هرچند موقت را انتخاب کرده ایم؟

شایعه ای در خصوص احتکار کاغذ از سوی برخی روزنامه های دولتی به گوش می رسد که جای تامل دارد. آیا نشریات دولتی با داشتن یارانه ی ویژه از سمتِ دولت باز نیاز به احتکار کاغذ دارند؟ احتکار کاغذ چه مدت می تواند درمانِ مشکل موجود باشد؟ چه نظارتی به انبار کردن کاغذ و فروش آن به قیمت بیشتر در بازار مطبوعات می شود؟ بسیاری از روزنامه های خصوصی یا تعداد صفحات خود را کم کرده اند و یا به صورت الکترونیکی نشریات خود را چاپ می کنند!

دنیای پر زرق و برق دیجیتال برای کمرنگ شدن نشریات مکتوب خود یک معضل بزرگ بود که امروز معضل گرانی کاغذ نیز به آن افزوده شد. کاغذ را گران می کنند تا همین روزنه های اندکی که نشریات خصوصی را سرپا نگه داشته، نابود شود. نشریات خصوصی با جدیت و بدون انتظار حمایت های مالی که آن هم باید در دستور کار نهادهای فرهنگی- مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی قرار گیرد، به کار فرهنگی خود ادامه می دهند. پس برای زنده نگه داشتن نشریات مکتوب بسته های حمایتی از سوی دولت لحاظ شود تا چراغِ دفاتر نشریات محلی روشن و ادامه فعالیت برای مدیرانِ آن ها مقدور باشد. کار را به جایی نرسانیم که فرهنگِ مطالعه نشریات کاغذی برای نسلِ نه چندان دورِ آینده خاطره شود و بسیاری از مشاغل فرهنگی که امروزه جایگاهِ ویژه ای در دنیای مطبوعات دارد، به ورطه ی فراموشی سپرده شود.

 

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید