آيا شما هم در چيدمان ذهنتان جاي پِرت داريد؟

الهام آمرکاشي

اين روزها در هياهوي شهري و الي ما شاءالله، شيوه و طُرق و حرف و حديث و فکر و اسلوب هاي متفاوت براي بهترين گزينه در سبک زندگي و دستيابي به هرآنچه مقصود و بهترينِ هرکسي فراخور علايق و سلايق، نهفته است، بعد از ساعت ها دويدن و روزها فکر کردن و ماه ها کاوش، حتما يک جاي دنج و منحصر به فرد، براي هر شخصي لازم است تا به دور از دويدن هاي روزمره، با يک فنجان چاي و موسيقي و باد خنکاي پاييز، دل سپُرد به آرامشي که در لواي آن مي توان دوباره به مسير اوليه بازگشت و نقطه سر خط، آغاز کرد.

اختصاصِ يک جاي دنج يا به تعبيري جاي پِرت در ذهن، براي چند دقيقه اي هم که شده، لازم است تا هرآنچه از ضمير و تفکرتان مي گذرد را با خود مرور کنيد و از آنچه به شما انرژي و الهام مي دهد، کسب انگيزه کنيد.

درمطالب روانشناسانه از قدرت نفوذ کلام هاي پنهاني که هر شخص با خود در طول روز دارد، اينگونه آمده است که "ﻗﺪرت ﻧﻔﻮذ ﮐﻼم ﺷﻤﺎ ﺑﺮاي ﺧﻮدﺗﺎن ﻫﻔﺪه ﻣﺮﺗﺒﻪ از ﻗﺪرت ﮐﻼم دﯾﮕﺮان ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ قوي تر است" اين بدان معنا است که نهاد و باورِ فکريِ هر فرد تا چه اندازه مي تواند فرداي بهتر و مؤثرتري را براي شخص رقم بزند.

در دانشگاه MIT آمريکا مطاﻟﻌﺎﺗﯽ اﻧﺠﺎم ﺷﺪه ﮐﻪ ﻃﯽ آن ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ، اﮔﺮ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﺧﻮدﺗﺎن ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺑﺎر ﺑﮕﻮﯾﯿﺪ: "ﻓﻼن ﮐﺎر را ﻧﻤﯽﺗﻮانم اﻧﺠﺎم دهم" ﺑﺎﯾﺪ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ دﯾﮕﺮ ﻫﻔﺪه ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﮐﻪ "ﺷﻤﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ آن ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم دﻫﯿﺪ" ﺗﺎ اﺛﺮ ﻫﻤﺎن ﯾﮏ دﻓﻌﻪ را ﺧﻨﺜﯽ ﮐﻨﺪ!

اين آﻫﺴﺘﻪ ﺑﺎ ﺧﻮد ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮدن را  که روانشناسان، واﮔﻮﯾﻪ ﻣﯽ ﻧﺎﻣﻨﺪ بي شک هر فردي بايد به سمتِ مثبت انديشي سوق دهد که ثابت شده: واﮔﻮﯾﻪ ﻫﺎ اﺛﺮات ﻋﻤﯿﻘﯽ ﺑﺮ روي ﻓﺮدِ ﮔﻮﯾﻨﺪه آﻧﻬﺎ دارﻧﺪ.

حالا تصور کنيد شما باشيد و گوشهء پِرتي در ذهنتان، جاي دنجي دور از هياهو و هزار واگويهء مثبت در پسِ تلاش و تفکر براي آنچه مي پسنديد. قطعا جامعهء امروزي، به چنين محيطِ فردي نيازمند است.

جامعه به آرامشي عميق و متمدن نيازمند است تا بتوان چندثانيه معطل ماندن در پشت چراغ قرمز را با بوق زدن هاي متمادي، به رخ نکشيد و به ستوه نيامد.

به آرامش نيازمند است تا در برابر کج خُلقي هاي محيط کاري و اجتماعي، زود در مسند قضاوت ننشينيم و ضعف و خودپسندي هاي خود را زير چترِ بدگوي ها پنهان نکنيم.

به آرامش نيازمند است تا بتوان ذهن را بدون دغدغه، بدون پيش داوري، بدون استرس و خرده گيري و تندخويي، مديريت کرد.

جامعهء کنوني نيازمند يک جاي پِرت است. نيازمند جاي دنج، تا فارغ از تمام کشمکش هاي روزانه، نفسي تازه چاق کرد و دورانديشي هاي خردورزانه را در لِواي آرامش جاي داد.

از خودتان شروع کنيد. از اولين دقايق فردي شروع کنيد. نشانکِ جامعه به سمت تندخويي و قضاوت هاي عجولانه راه برده؛ کمي با خودتان مدارا کنيد. براي خودتان وقت بگذاريد و خودتان را به ميهمانيِ تک نفره با خودتان دعوت کنيد.

دقايقي از روز را به دور از اخبارِتلگرامي و زرق و برق هاي اينستايي، با خودتان باشيد و به رسم قديم، چاي گرم بنوشيد و هواي خنک، استنشاق کنيد.

روانشناسان بر اين باورند که اهميت دادن به توقعات بيش ازحد، تعصبات بيش از اندازه، اهميت به ارزش گذاري هاي کاذب از سوي ديگران، خو کردن به محيط هاي نامساعد، مقايسه هاي اجتماعي، پيش بردنِ روابط مسموم، انتقام جويي، انتقاد و ... ذره ذره از امنيت و آرامش دروني مي کاهد و شکست هاي روحي رواني و امراض جسماني را افزايش مي دهد.

جرأت و شهامت داشته باشيد و به دور از هر آنچه در قاب هاي کليشه اي و هرج و مرج هاي اخلاقي در اجتماع به سرعت در حال تکثير است؛ کمي به خودتان، محيط زندگي، خانواده، افراد و دوستانتان اهميت دهيد. براي آرامشِ ازدست رفته، اجتماع شلوغ و آسايش هاي مخدوش شده فکري کنيد و يک جاي پِرت را در چيدمان ذهنتان قرار دهيد.

ارسطو مي گويد تنها راهي که مي توانيد يک عادت را خوب در خودتان نهادينه کنيد، تمرين کردن آن با يک نظم مشخص است. براي جاي پِرت در ذهنتان بيشتر تمرين کنيد و اين ويژگي را در ذهنتان پرورش دهيد.

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید