سروِ خوراکی های طلایی، دغدغه ای به نام فخر!

  • یکشنبه, 03 تیر 1397 10:29

 

الهام آمرکاشی

 

پیشترها که طلا را در قالبِ انگشتری و آویزی میخریدند و این گوهر نسبتا گرانقیمت، هم به عنوان زینت به شمار می رفت و هم گاهی پس اندازی بود برای آینده، در مکانی به نامِ جواهرفروشی خرید و فروشِ آن انجام می شد. اما از آنجا که این روزها هیچ چیز در جای خودش قرار ندارد؛ مِنویی برای خوردن طلا نیز باز شده که این دُر زرین را جدای از خریدِ زینتی، در کافی شاپ های فخرانه، می خرند و نوش جان می کنند.

وقتی از جوامع متمدن و پیشرفته صحبت به میان می آید، عوامل و کاراکترهای متعددی در این زمینه مطرح می شود که بی شک هریک به تنهایی نمی توانند برای به وجود آوردنِ شرایط ایده آل، مثمر واقع شوند و چیدمان یکایک موارد مرتبط در کنار یکدیگر از الزامات هر جامعه ای محسوب می شود.

در عصر حاضر، تمدن و توسعه یافتگی از جمله موارد اهمی است که برای بروزرسانی و تحول، نیازمند بسترسازی ها و اقدامات مفید در این زمینه است و ضرورتِ ایران و ایرانی جماعت است که در این مسیر قدم بردارد. اما درست در زمانی که آمار خبر از کارکردن های جوانان ژاپنی می دهد که در شبانه روز تنها 4ساعت استراحت دارند و برای دگرگونیِ خود و کشورشان سر از پا نمیشناسند، اخباری در خبرگزاری های داخلیِ کشورمان خودنمایی می کند با عناوینِ متعددِ بستنی با روکشِ طلا، دونات طلایی، پستانک طلایی و ... که گویی جوانانِ ما نیز برای به رخ کشیدنِ تَمَول، نَه تحول زندگی شان، سر از پا نمیشناسند.

حالا در این گیر و دارِ شدید اقتصادی و بعد از ماجرای خروج آمریکا از برجام و آغازِ دوباره تحریم ها علیه ایرانیان و نیمه تعطیلیِ بسیاری از ادارات و شهرک های صنعتی که اکثریت آحاد جامعه را به خود درگیر کرده، عده ای افراد با به وجود آوردنِ فضا و مکان هایی خاص برای عده ای قلیل، درحالِ بزرگ تر کردنِ شکافی در جامعه هستند که راه های مواصلاتی برای توسعه یافتگی را مسدود می نماید.

دراکثریت مقالات و آمار، "منابع انسانی" مهمترین رکن رشد و پیشرفت پایدار جوامع محسوب ذکر شده که انکار نشدنی و قابل تأمل برای جوامع در حال پیشرفت است، تا بتوان از ظرفیت های لازم در این زمینه استفاده کرد.

 در این میان معیار توسعه یافتگیِ یک کشور از نظر برنده نوبل اقتصاد، قابل توجه است.

"داگلاس نورث- برنده جایزه نوبل اقتصاد، معیار جالبی برای پیش بینی آینده یک کشور ارائه می دهد؛ معیاری که ربطی به زیر و رو کردن شاخص ها و آمارهای گیج کننده اقتصادی ندارد. "نورث" مي گويد:«اگر مي خواهيد بدانيد كشوري توسعه مي یابد يا نه اصلا لازم نیست سراغ فناوري ها و ابزارهایی كه در کارخانه های آن کشور استفاده مي شود، بروید چرا که تمام این فناوری ها و ابزارها را می توان خرید یا کپی کرد یا حتی دزدید».این برنده جایزه نوبل اقتصاد می گوید:«براي ارزیابی توسعه و پیش بینی آینده یک کشور به پیش دبستانی ها و دبستان های آن بروید و ببینید کودکانشان را چگونه آموزش مي دهند».به عقیده وی« بیش از آنکه مهم باشد چه چيزي آموزش داده می شود، این مهم است که این آموزش چگونه انجام می شود؛ اگر كودكان را پرسشگر، خلاق، صبور، نظم پذير، خطر پذير، اهل گفتگو و تعامل و داراي روحيه مشاركت جمعي و همكاري بار می آورند، می توان امیدوار بود همین نسل در آینده کشورشان راتوسعه دهند."

اینک با این توضیحات ساده، کودکان و جوانان پرتوقع جامعه امروزی را دریابید که اگر نتوانند بستنی طلایی نوش جان کنند با عقده های روانی خود را تصور میکنند و از سویی برای آنان که دستشان به دهنشان میرسد و خوراکِ طلایی تناول می کنند، توقعات، رو به افزایش است.

بی تردید در این بازه پُرمخاطره، ایجاد بسترسازیِ مناسب فرهنگی– اجتماعی برای جوانان و تشکیل و تعمیمِ الگوپذیری های معقول و سنجیده از ضرورت هایی است که مسئولین ذیربط فرهنگی باید اقدامی شایسته انجام دهند تا بتوان از بروز و ظهورِ توقع ها و تجملاتی چون دونات و بستنی های طلایی جلوگیری کرد، چرا که هیچ ضرورت و بایسته ای وجود ندارد که در عده ای از کافی شاپ های گرانقیمت پایتخت و استان های همجوار، خوراکی های طلایی سرو گردد و مورد تبلیغات قرار گیرد!

و صد البته جای سوال و ابهامِ عمیقی برجاست که با چنین ایده آل هایی که در جامعه در حال ظهور و گسترش است و نوجوانانی که با این دیدگاه ها حرکت می کنند، در آینده چه توسعه گرایی در کشور دیده خواهد شد جز شکاف و گسست میان اقشار جامعه و طبقات مختلف با نگرش ها و توقعات و دغدغه هایی به نام فخر و زندگی لاکچری!!

بی شک با ترویجِ گوشی های طلاییِ چند میلیونی، شماره های تلفن همراه چند صد میلیونی، تبلیغِ پستانک های طلایی برای سیسمونی و رواجِ بستنی و دونات های طلایی، این مسیر طلاییِ توقع زا ادامه خواهد داشت و اگر با فرهنگسازی و بسترسازیِ الگوهای حقیقی نتوان رویکردها و مسیر اصلی آینده جوانان را به آنها نشان داد، نه تنها از توسعه یافتگی محروم می شویم، با قشری روبرو خواهیم بود، تجمل گرا و مصرف زده و جامعه ای نه تنها توسعه نیافته، پردغدغه، آسیب پذیر و شکننده.

در سال هایی اینچنین با مواضع محکم اقتصاد مقاومتی و مقابله با تحریم ها، خودنماییِ چنین اخباری دور از شأن و تفکر ایران و ایرانی جماعت است. انتظار جدی می رود مسئولین اجتماعی- فرهنگی جامعه با براهین لازم و رویکردهای جامع، با هرآنچه کشور را به سمت تجمل، مصرف گرایی و تقلید اروپایی ها می کشاند، برخورد نمایند و کشوری مقتدر، عدالت محور و هدفمند در زیرشاخه های فرهنگی را برای خود و جهانیان ترسیم نماییم.

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید