حذفِ اجازه پدر برای ازدواج دختران بالای ۲۸ سال؛

طرح های فانتزی راه به جایی نمی برد

  • سه شنبه, 01 خرداد 1397 01:44

 

 

الهام آمرکاشی

 

اين روزها تا چَشم کار ميکند، از هر طرفي چيزي تازه خودش را نشان مي دهد و انگار هر روز منتظريم از گوشه کناري صداي آمارِ ناهنجاري و معضلي ديگر بلند شود.

نميخواهم بگويم عادت کرده ايم به اين سرک کشيدن هاي افسار گسيخته و افزایش معضلات و ناهنجاری ها و اخباری که هیچ ربطی به الزام و بودنش در جامعه دیده نمی شود اما بی تردید، جايي پاي عقايد و آرمان هايمان مي لنگد که رشد آمارهايي چون طلاق، اعتياد، دزدي، ازدواج سفید و به تازگی ازدواج بدون اذن پدر، سرتیتر اخبارمان شده است.

"به تازگی طرحی مبنی بر حذف اجازه پدر برای ازدواج دختران بالای 28 سال دارای مدرک فوق لیسانس و پنج سال سابقه بیمه توسط حمیده زرآبادی، نماینده مردم قزوین به مجلس ارائه شد که با حواشی زیادی همراه بوده است.هدف از ارائه این طرح، تسهیل شرایط سخت ازدواج به ویژه در برخی نواحی کشور است که با تعصب بیش از اندازه مانع از ازدواج دختران خود می‌شوند"؛ اما بی شک هدف از این طرح، نمی تواند تسهیل گرِ شرایط سخت ازدواج برای دختران باشد که در این روزگار نسبتا با تمدن که در خانواده ها مستولی است، شرایط صعب و سخت در مسیر اکثریتِ فرزندان خانواده وجود ندارد و اگرهم بنا به شرایطی در بعضی نقاط، شاهد چنین تعصب های جاهلانه باشیم، با بند و تبصره هایی خاص باید از فضای چنین شرایط صعبی عبور کنیم نه یک طرح فوریتی را تقدیم نماییم و به کل جامعه تعمیم دهیم و بنیان خانواده ها را در نظر نگیریم.

پیشترها توجيه هاي اقتصادي، عدم ثبت دوست داشتنِ دوطرفه، تهاجم فرهنگي، کمرنگ شدن يا بي رنگ شدن باورهاي مذهبي، بسط و رواج بي اخلاقي ها در سايهء مدرنيته و تجدد گرايي و از همه بالاتر تنوع طلبي و عدم پذيرش مسئوليت را سرخط قصهء نچسبِ ازدواج سفید دانستیم و با تمرکز بر این امر که معتقد بودیم بعد از گذر هيجانات زودگذر، صداي عدم امنيت رواني در جامعه به گوش خواهد رسید و آمار تنهایی های انفرادی بعد از انواع و اقسامِ ازدواج، افزایش خواهد یافت؛ نتوانستیم کاری در این راستا انجام دهیم و اینک در این گیر و دارِ هزار معضلی که احتیاج به ترمیم دارد، طرح ازدواج دختران 28 ساله بدون اذن پدر به مجلس تقدیم شده که گویی تمام ارکان و بدنهء اجتماع از هزار و یک طرح و مصوبه بی نیاز است و تمام موارد و مصالح در جای خود، آرمیده و حال جای این دارد که برای دختران بالای 28سال با مدرک فوق لیسانس و 5سال سابقه کار، فکری کنیم.

"معصومه آقاپورعلیشاهی دبیر فراکسیون زنان مجلس می گوید: این طرح با افزودن یک تبصره به مواد فوق به دخترانی که ۲۸ سال سن داشته و به شرط احراز رشد از سوی مرجع قضایی، دارای مدرک کارشناسی ارشد و دارای پنج سال سابقه کار و بیمه بازنشستگی باشد را از اذن پدر و حکم دادگاه برای ازدواج معاف می‌کند و این طرح در صدد پاسخ به نیازهای دخترانی است که دارای شرایط مذکور باشند. دلیل تعیین سه شرط مذکور هم این بود که دختران ۲۸ سال و به بالا دیگر از روی احساس تصمیم نمی‌گیرند علاوه بر آن تعصبات و شرایط خاص در برخی نواحی کشور موجب مشکلات عدیده‌ای برای دختران شده است."

حال جای این نکته باقی است که دختری که بالای 28سال سن داشته باشد و از روی احساس تصمیم نمیگیرد، چه نیازی به نبودنِ اذن پدر دارد که وقتی تصمیمی درست و صحیح و با ادله و ارکان مناسب باشد، پدر و پدرجد خانواده نیز نمی تواند برروی آن مخالفتی داشته باشد! از جانبی به گفته وی، "جامعه هدف این طرح عدد «کمی» را تشکیل می‌دهد و اگر این کار انجام نشود خانواده‌هایی که شرایط خاص و سختی را پیش پای دختران‌شان قرار می دهند هیچ وقت شاهد ازدواج دختران‌شان نخواهند بود. این طرح درصدد تسهیل شرایط سخت به ویژه در برخی نواحی کشور است"؛ که باز هم در این خصوص به نظر می رسد اگر این طرح، تصویب شود چه بسا اساس و بنیان خانواده ها نیز سست شده و از آن ستونِ محکم و اعتباری که باید وجود داشته باشد، دیگر هویتی باقی نمی ماند.

در این میان، زهرا ساعی- عضو فراکسیون اجتماعی در خصوص شرایط ازدواج بدون اذن پدر گفت: "پیشنهادی که داده شده برای مواردی مورد استفاده قرار می‌گیرد که پدر صلاحیت را نداشته باشد و یا در قید حیات نباشد"؛ که بازهم ناگفته پیداست که چنین شرایطی احتیاج به طرح و تبصره های اینچنینی ندارد و با روی کار آمدنِ چنین طرح ها و تصویب شان، بُعداصلی اجتماع را که خانواده با تمام هویت های مستقلِ فرهنگی- اجتماعی است، نادیده می گیریم.

بی تردید در این اجتماع پرزرق و برق که افراد، هزار چهره پیدا کرده اند و هویت های خانوادگی به دلایل معیشتی و فرهنگ های نوظهور، در حال فروپاشی و عوامل عدیده ای چون خشونت علیه زنان، رو به افزیش است، ابراز و پیگیریِ اینچنین طرح های فانتزی که با فرهنگ کلاسیک ما هیچگونه سنخیتی ندارد و قطع به یقین مورد تأیید و پذیرشِ شورای نگهبان نیز نمی رسد و انتظار هم می رود نرسد، الزامی نیست؛ چرا که در موارد خاص که پدر، شرایط صلاحیت را به دلایل متفاوت نداشته باشد با بند و تبصره هایی در قانون، میتوان در این خصوص راهکارهای اصولی و متقن، پایه ریزی کرد تا حال و آیندهء دخترانی که در چنین خانواده هایی زندگی می کنند، در معرض نابودی قرار نگیرد که قطع به یقین، مطرح نمودن چنین طرح هایی از پایه بی اساس و کاری بی فایده تلقی می شود.

و به حمداالله بعضی نمایندگان به این طرح، روی خوش نشان ندادند و این موضوع را از موارد اهم جامعه ندانستند؛ از جمله سهیلا جلودارزاده نماینده تهران و عضو کمیسیون اجتماعی مجلس که با اشاره به طرح ازدواج دختران بدون اذن پدر، بیان کرد:" ازدواج دختران بدون اذن پدر مسئله عمومی کشورمان نیست و ممکن است در مورد درصد کمی از دختران کشور این مسئله صدق کند و مورد نیاز باشد. منتها همان درصد کم هم دوست ندارند در حالت قهر و نافرمانی از پدر و مخالفت با خانوادشان ازدواج کنند".

به نظر می رسد در این وانفسای اجتماعی- فرهنگی با مشکلات عدیده اقتصادی، ضرورتِ حضورِ اینچنین طرح های فانتزی که با هویت سنتی و فرهنگِ اصیل ایرانی منافات دارد، دیده نمی شود که خانواده در فرهنگِ شرقی- ایرانی دارای اصالت است و از بُعد و اهمیت والایی برخوردار است.

انتظار می رود و شایسته است برای پُر کردن وقت در فراکسیون های مجلس، طرح های اساسی تری مورد بررسی و کنکاش و طرح و تقدیم و تصویب قرار بگیرد تا دغدغه ای به اسمِ حذف اجازه پدر برای ازدواج دختران بالای ۲۸ سال!

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید